Spaliśmy w pokojach 2-osobowych albo w mieszkaniach, w hotelach czy pensjonatach o dość dobrym standardzie. Jakoś szczególnie nie ograniczaliśmy się z jedzeniem czy alkoholem, który jest dość drogi w tym muzułmańskim kraju. Po więcej informacji czytaj dalej.

Podsumowanie

Całkowity koszt

Z obliczeń wynika, że wydaliśmy około 7 tysięcy złotych na osobę, ale nie wszystko w samej Malezji, ponieważ część kosztów (jak przeloty czy noclegi) pokryliśmy z Polski, żeby się trochę odciążyć już podczas wyjazdu. I nie ryzykować, że nie będzie gdzie spać czy czym lecieć.

W tej kwocie wliczone jest wszystko – przejazd z Wrocławia do Warszawy, gdzie był wylot (więcej o samej podróży przeczytasz tutaj, przesiadka w Kuala Lumpur (dokupiliśmy dodatkowy bilet jak już mieliśmy główny przelot ogarnięty), przemieszczanie się między miejscami różnymi środkami transportu, noclegi, jedzenie, atrakcje i wycieczki oraz jakieś pamiątki czy inne drobne wydatki.

Początkowo chcieliśmy zacząć od Kuala Lumpur (nr 1 na powyższej mapie), ale plan zmienił się po 1-2 tygodniach, kiedy przysiadłam do organizacji, wyrzuciłam miejsca, do których nie będziemy mieli czasu pojechać, spojrzałam na mapę i zorientowałam się, jakie są połączenia między zaplanowanymi miastami. Tak właśnie doszedł nam kolejny lot z Kuala Lumpur na wyspę Langkawi (2) – był to koszt, którego dałoby się uniknąć, gdybyśmy od razu o tym pomyśleli (175zł/os).

Z Langkawi popłynęliśmy na kolejną wyspę zwaną Penang (punkt A na mapie), potem wsiedliśmy w autobus w góry do Tanah Rata (B) (Cameron Highlands), następnie autobusem i promem na dziewicze wyspy Perhentian (3), żeby ostatecznie polecieć samolotem do Kuala Lumpur. W każdym miejscu spaliśmy po 2-4 noce, ale były dni, które schodziły w dużej mierze na przejazdach (jak droga z Cameron Highlands na wyspę Perhentian Kecil).

Dokładny plan podróży na interaktywnej mapie zobaczysz tutaj.

1 Ringgit = 0,90 zł [kurs aktualny na dzień 03.10.2018]

Rozbicie kosztów (na 1 os)

Przelot do Malezji: 2600 zł

Dojazd do Warszawy na lotnisko: 150 zł

Ubezpieczenie: 150 zł

Noclegi (wliczając podatek): 1427 zł na osobę za 14 nocy

Przeloty wewnętrzne: 350 zł

Autobusy i promy: 273 zł

Grab: 160 zł

Atrakcje i wycieczki: 710 zł

Łącznie bez jedzenia i innych wydatków: 5825 zł

Jedzenie, alkohol i inne przyjemności: 1120 zł

GRAND TOTAL: 6945 zł

Ile dałoby się przyoszczędzić?

Zacznijmy od wyżej wspomnianego lotu, który kosztował 175 zł na głowę. Do tego dochodzą loty międzykontynentalne – my zapłaciliśmy dość standardową cenę i uparłam się, żeby kupić bezpośrednio od przewoźnika, bo tak czułam się bezpieczniej. Do tego nie kupowaliśmy ze zbyt dużym wyprzedzeniem. Przy dużej dozie szczęścia oraz elastyczności (i poświęceniu z dłuższym czasie przelotu) wierzę, że dałoby się kupić loty za 2000 zł.

Do tego dochodzą noclegi, które nawet w normalnym standardzie mogłyby być tańsze – raz na przykład spaliśmy w 5-gwiazdkowych hotelu (więcej info niżej), bo skusił nas basen na 16-tym piętrze. Tutaj nocleg kosztował ponod 290zł/noc (była promocja). Średnio noclegi kosztowały nas 101 zł za osobę za noc, a więc 202 zł za cały pokój, co bym powiedziała – jest dość sporo. Dałoby się pewnie za 150zł za noc za całość (co zaoszczędziłoby 350zł za osobę), a gdyby spać w sali wieloosobowej to koszt byłby poniżej 100zł za 2 osoby (oszczędność rzędu 700-1000zł za osobę).

Biorąc też pod uwagę przeloty wewnętrzne – były 2 w cenie 175zł/os, ale jak patrzyłam 2 tygodnie przed kupnem cena było o połowę niższa. Można więc było zaoszczędzić 175 zł za osobę.

Nie wszyscy piją alkohol i drinki, więc tutaj też ze dwie stówki na osobę pewnie by zostało w kieszeni. No i zamiast jeść w knajpkach, możnaby samemu czasem zrobić śniadanie. Albo zjeść w budce na ulicy czy po prostu hamburgera zamiast kraba czy ośmiornicy. I kolejne stówki nie opuszczają portfela. Nam ciężko jest się powstrzymać, bo jak jedziemy do nowego kraju to jednak fajnie jest spróbować czegoś nowego, zjeść ciekawe potrawy albo po prostu skosztować lokalnych przysmaków. Zawsze więc znajdzie się powód, aby wydać więcej hajsu.

Można więc zaoszczędzić za osobę 850zł za loty + 350zł lub nawet 1000zł za noclegi + za atrakcje ze 200zł + na jedzeniu pewnie ze 200-300zł, co daje oszczędność rzędu 1600/2350 zł. Można więc było by się zmieścić w 5,500zł gdyby ktoś miał szczęście, a jakby chciał jechać bardzo budżetowo to pewnie i za niecałe 5 tys dałoby radę.

Można, tylko trzeba się naprawdę mocno postarać i pytanie czy warto. Wszystko zależy od tego, co kto lubi w czasie podróży.

Przelot do kraju

My zapłaciliśmy 2,600zł za lot w obie strony, ale kupowaliśmy bezpośrednio na stronie przewoźnika, czyli Qatar Airways (wylot z Warszawy do Kuala Lumpur z 2-3h przesiadką w Katarze). Taniej o jakieś 100zł było na gotogate.pl, ale wujek Google podpowiedział, że jest sporo niezadowolonych osób z zakupu biletu przez ten portal, więc zrezygnowaliśmy. Myślę, że 100zł zniżki nie jest warte ryzyka odwołania lotu na 2 dni przed.

Można było dorwać i promocję za ok 1900zł, ale były to loty trwające 22-36h, niektóre z 2 przesiadkami, inne z długimi postojami (ale nie odpowiednimi, żeby się gdzieś przespać). Już raz tak długo leciałam i zdecydowanie nie polecam. Podniosły się moje standardy wyjazdów i wolę trochę dopłacić niż spędzić w podróży dwa razy więcej czasu niż jest to możliwe. Lot, który wykupiliśmy trwał 15-18h, więc jest wystarczająco długo. A do tego trzeba było liczyć przejazd do Warszawy i kolejny lot na Langkawi, więc i tak zrobiło się nam z tego prawie 30 godzin. Aż strach pomyśleć, ile zajęła by podróż gdyby z 15h lotu zrobiło się 30h.

Jedyny postój, jaki brałam pod uwagę to nocleg w Doha (Katar), bo linie Qatar Airways oferowały nocleg za darmo w dobrym hotelu, jeśli ktoś miał dłuższy postój, albo pokój 2-osobowy za $50 na 2 noce. Niestety nie trafiły nam się takie loty, a i tak kusząca jest perspektywa wykorzystania całego czasu na pobyt w Malezji – w końcu jest tam sporo do zobaczenia, a czasu mało!

Wiza

Niepotrzebna jest wiza turystyczna na wjazd do Malezji do 90 dni.

Niepotrzebna jest także na przesiadkę w Katarze.

Odsyłam do strony MSZ po więcej praktycznych informacji.

Ubezpieczenie

Niestety nie mogę znaleźć informacji, ile kosztowało nas ubezpieczenie turystyczne na 2 tygodnie. Z tego co pamiętam, kupowaliśmy Allianz Globtroter i koszt był w okolicach 300zł za 2 osoby. Przyjmijmy więc w celach podsumowania, że koszt wynosił 150zł za osobę.

Noclegi

Przy planowaniu budżetu na podróż liczyłam 150zł na osobę na noc, bo wolę policzyć trochę więcej niż żeby potem mieć przykrą niespodziankę w podróży. W praktyce wyszło zupełnie inaczej (informacja o konkretnych noclegach znajduje się niżej), ale było to zależne od miejsc, w których spaliśmy. I jak na Langkawi nocowaliśmy w niedużym i niedrogim guest housie, tak stwierdziliśmy, że odbijemy to sobie w stolicy i tam mieliśmy do dyspozycji 40-metrowe mieszkanie i basen na 16tym piętrze. W sumie to z basenu skorzystaliśmy 2 razy, bo w ciągu dnia zwiedzaliśmy, a z rana woda była lodowata… Ale i tak warto było dla tych widoków!

Standard więc był różny, ale zawsze spaliśmy w miejscach czystych i znalezionych na booking.com. Zawsze był to przynajmniej pokój dwuosobowy, z osobną łazienką i prysznicem – ani razu nie wybraliśmy sali wieloosobowej. Wszędzie poza Cameron Highlands, gdzie było kilka stopni chłodniej, mieliśmy do dyspozycji klimatyzację albo przynajmniej wiatrak na suficie, żeby nie męczyć się zbytnio w 30 stopniach.

Trzeba pamiętać, że do kosztu pokoju często dochodzą podatki w wysokości 10 RM za noc. W niektórych miejscach jednak ich nie pobierają, a w niektórych są już wliczone.

Łącznie zapłaciliśmy 2854 zł za całość, czyli wychodziło 1427 zł na osobę za 14 noclegów. Z tego widać, że średnio zapłaciliśmy 101 zł/ osobę za noc.

Zaczęliśmy kupować noclegi niecały miesiąc przed odlotem, więc dość późno. Założę się, że jak byśmy zrobili to 2 miesiące wcześniej to wyszłoby trochę taniej. Za to w Kuala Lumpur trafiliśmy na promocję i za luksusowy apartament zapłaciliśmy mniej niż za 2-osobowy pokój na wyspie Perhentian Kecil, więc kto wie.

Atrakcje i wycieczki

Najdroższe atrakcje były w Kuala Lumpur, gdzie wydaliśmy 445 RM na osobę, ale weszliśmy zarówno na wieżę Petronas jak i KL, do tego pojechaliśmy do Sanktuarium Słoni, które kosztowało około 150 RM/os. W innych miejscach wydawaliśmy koło 100 RM, więc źle nie było. Ale na Penang część atrakcji była za darmo, na pozostałych wyspach głównie się leniliśmy, a w Cameron Highlands byliśmy właściwie tylko 1 pełny dzień, więc nie dało się tam wepchnąć dużo płatnych atrakcji.

Jedzenie, alkohol i inne przyjemności

Tutaj wydaliśmy ponad 1120 zł, ale nie szczędziliśmy sobie ani drinków (min 20 RM za szklankę) ani wizyt w różnych restauracjach. Próbowaliśmy nowości, jedliśmy kraba, ośmiornice i inne dziwne rzeczy, które najtańsze nie były. Zawsze wychodzę z założenia, że jak już pojadę na drugi koniec świata to szkoda jeść w McDonaldzie (zdarzało mi się to kiedyś – nie polecam) i nie spróbować nawet lokalnych smakołyków – to też w końcu jest część poznawania nowego kraju.

Poszczególne info:

Przy planowaniu trzeba było zadać sobie kilka praktycznych pytań, na przykład: czy po podróży z Polski chcemy zostać w stolicy kraju czy polecieć od razu (bez przesiadki) na rajską wyspę, żeby tam w spokoju przestawić sobie zegar biologiczny (w Malezji jest 6h w przód)? Co napewno chcemy zobaczyć, a z czego możemy zrezygnować (mieliśmy tylko 2 tygodnie, więc nie dało się wszystkiego wcisnąć)? Czy da się dojechać z miejsca A do B, a potem do C, nie tracąc zbyt dużo czasu ani pieniędzy? Jak przepleść miejsca, gdzie będziemy zwiedzać intensywnie (Kuala Lumpur, George town) z wyspami, na których chcemy głównie wypoczywać (Langkawi, Perhentian Islands)?

Początkowo chcieliśmy zajechać do Ipoh, ale brakowało nam doby, żeby tam nocować, więc musielibyśmy łazić z dużymi plecakami albo zostawić je na dworcu. Poza tym nie było rozkładu jazdy autobusu z Ipoh do Tanah Rata (Cameron Highlands), a czytałam, że różne rzeczy się odstawiały przy kupnie biletu online przy jakiejś linii, która to obsługiwała. Na ich stronie było tylko napisane, że linia jest i autobusy jeżdżą codziennie, ale bez dokładnego rozkładu.

Wrocław <-> Warszawa

Z dworca centralnego w Wawie, gdzie zatrzymaliśmy się na chwilę, żeby coś zjeść, można dojechać na lotnisko Chopina kolejką. Ciekawe jest to, że zarówno Koleje Mazowieckie jak i SKM-ka na trasie na lotnisko akceptowały bilety zkm. Kupiliśmy je w automacie na zewnątrz dworca, a w środku pociągu znajdował się zwykły kasownik. Zapłaciłam więc 3,40zł za przejazd w jedną stronę.

Pociąg za osobę kosztował ok. 130zł w obie strony, ale w przybliżeniu liczę 150zł/os za przejazdy i posiłek w międzyczasie.

LANGKAWI

Na Langkawi było wiele guest house’ow oraz hosteli i w czasie Ramadanu można było dostać nocleg nawet za 20 RM/noc. My zapłaciliśmy 80 RM/noc za cały pokój (40RM za osobę) w miejscu zwanym Soluna Guest House (polecam). Pokój był wygodny (trochę jak malutki szeregowiec), na suficie działający wiatrak, własna łazienka z prysznicem i dużo zieleni w ogródku.

Przelot z Kuala Lumpur do Langkawi – 175zł/os liniami Malaysia Airlines, kupione z 4 tygodniowym wyprzedzeniem. Wliczony bagaż do luku 30kg + bagaż podręczny. Klasa economy. Jak patrzyłam 6 tygodni przed wylotem to był połowę tańszy.

Grab (czyli malezyjski Uber) z lotniska do pokoju – 11 RM. Taksówka kosztowałaby 18 RM.

Kupiliśmy malezyjską kartę SIM, żeby korzystać z internetu – były różne pakiety, my wzięliśmy za 45 RM i bez problemu starczyło na cały wyjazd.

Langkawi Sky Bridge:

Relację z pobytu na moście wraz z praktycznymi informacjami znajdziesz tutaj.

• dojazd Grabem – 2x 23 RM – łącznie wyszło 23 RM/os w obie strony
• gondola ze szklaną podłogą (nie warto) – 110 RM/os
• zwykła gondola – 55 RM/os
• wejście na sam most – 5 RM/os
• Kawiarnia na górze:
  -> Milo w kawiarni/ herbata/ kawa – 6,90 RM na gorąco; 7,90 RM na zimno
  -> cappuccino/ latte – 12,90 RM na gorąco; 13,90 RM na zimno
  -> soki – 12,90 RM
  -> nasi lemak (ryż) – 12,90 RM
  -> wrap – 10,90 RM
  -> burger – 16,90 RM
  -> tost – 7,90 RM
  -> spaghetti – 15,90 RM

3 Stop Island Hopping Tour:

Relacja z wycieczki

• 35 RM/os – kupione u dziewczyny, która podwoziła nas Grabem
• wstęp nad jezioro 6 RM osoba dorosła, dziecko 3 RM

Inne wycieczki, których nie braliśmy, a którymi się zainteresowaliśmy:

• Kilim Geo Park and Mangroves Tour – 120 RM – fish farm, eagle feeding, fossil island, hidden cave or gua langsir, crocodile cave, bat cave, Tanjong Rhu beach – miejsca zależą od operatora wycieczki
• Pulau Payar marine Park – 210-350 RM – snorkelling, 30km od głównej wyspy

Bella Restaurant w Pantai Cenang przy głównej ulicy (standardowa knajpka dumnie zwana „restauracją”):

• naleśnik Roti Canai – zwykły 1 RM, z nadzieniem 2-4,50 RM
• mała herbata/kawa 1,50 RM; duża 3 RM
• milo małe 2,50 RM; duże 3,50 RM
• sok wyciskany mały 4,50 RM; duży 8 RM

Telaga Arabic & Seafood Restaurant (ta była dość elegancka i droga):

• krewetki z sosem 34 RM (nie wlicza ryżu)
• zupa z owocami morza 18 RM
• ryż 6,50 RM
• herbata miętowa 4 RM
• automatycznie doliczony napiwek 7 RM

Nasz rachunek w tym miejscu opiewał na 77 RM. :O Sami byliśmy zdziwieni, chociaż wystrój ostrzegał, że tanio nie będzie.

Orkid Ria Seafood Restaurant (standardowa chińska knajpka):

• soki – 5 RM
• napój z kokosa – 8 RM
• piwo – 5-8 RM
• napoje z puszki typu cola – 3 RM
• milo – 3 RM
• mała woda 2,50 RM; duża 5 RM
• zielona herbata – 1 RM
• kawa – 3 RM
• drinki 12-20 RM
• sajgonki – 6 szt 6 RM; 9 szt 9 RM; 12 szt 12 RM
• satay z kurczaka (małe szaszłyczki) – 10 szt 12 RM
• dim sum (małe pierożki) – 4 szt 6 RM; 6 szt 9 RM; 8 szt 12 RM
• mały ryż 8 RM (dało się najeść w 2 osoby)
• danie z makaronem – małe 8 RM; średnie 16 RM, duże 24 RM. Najadaliśmy się średnim na 2 osoby + ryż
• krewetki przyrządzone na różne sposoby – 20 RM mała porcja; 30 RM średnia; 40 RM duża
• kalmar przyrządzony na różne sposoby – 25 RM mała porcja; 35 RM średnia; 45 RM duża

Thirsday Bar & Restaurant na plaży w Pantai Cenang:

• vódka/ gin/ cognac/ tequila/ likiery – 14-20 RM
• cola/ sprite/ soda – 6 RM
• woda 0,5l – 5 RM
• soki – 9 RM
• świeżo wyciskane soki – 12 RM
• drinki alkoholowe – 20-30 RM
• piwo – 14-20 RM
• shoty – 19 RM

Kantor – wymiana dolarów amerykańskich na Ringgity – stawka 3,83 RM.

Przejazd Grabem z Soluny do portu, skąd wzięliśmy prom na Penang – 25 RM (około 30 minut jazdy).

PENANG

178 zł za noc – mieszkanie kolonialne (89zł/ osobę) – mieliśmy do dyspozycji dużą łazienkę, sypialnię z drewnianym łożem, nieduży taras oraz salon. Wszystko wygodne, niedaleko sporo knajpek, szybki dojazd do centrum George Town grabem.

Prom z Langkawi na Penang – 72 RM/os kupione przez busonlineticket.com 3 tygodnie przed przeprawą.

Grab z okolic portu na ulicę Bankgok – 8 RM. Tu ogólnie grab jest mega tani – nie zdarzyło się nam płacić więcej niż 11 RM za kurs (podziel to jeszcze na 2 osoby), a zdarzało się tylko 5 RM za przejazd (z foodcourt do Bangkok Road). I do tego czekaliśmy z reguły 1-2 minuty na przyjazd, więc było tanio, szybko i wygodnie.

Autobusy kosztują tutaj ponoć 2-4zł za przejazd, ale się wloką (nie korzystaliśmy w ogóle, bo podobna cena była za Graba), a są i bezpłatne linie.

Khoo Kongsi – wstęp 10 RM/os.

Foodcourt przy Gurney Road niedaleko ronda (street food) – za jedzenie tutaj zapłaciliśmy ok 25 RM dla dwóch osób. Soki świeżo wyciskane ok 2,5-3 RM za szklankę (pomarańcza, mango, trzcina cukrowa, starfruit, etc). Nasi goreng 6 RM za dość sporą porcję, szaszłyki 8,5 RM za 5 małych patyczków z jagnięciny. Przyznaję, że jedzenie tutaj było całkiem dobre. Orientacyjne położenie znajdziesz na mapie tutaj.

Kek lok si:

Relacja i praktyczne informacje o tej ogromnej świątyni buddyjskiej.

• Przejazd grabem w jedną stronę z Bangkok Lorong do Kek Lok Si – 11 RM.
• Wejście do świątyni jest darmowe
• Wjazd na wieżę na sam szczyt – 2 RM
• Wjazd kolejką z dołu do świątyni – 3 RM w jedną stronę
• Wstążka z życzeniami do zawieszenia na drzewku życzeń – 1 RM za sztukę
• Zupa w restauracji w świątyni na dole – 8 RM – „mała porcja”, która tak naprawdę była spora. Przykładowe zupy: bamboo fungus soup, seaweed soup. Herbata chryzantenium ok 2 RM. 4 sajgonki – 4 RM, 8 sajgonek – 8 RM. Restauracja była wegetariańska.

Pinang Peranakan kosztował 20 RM za osobę. Osobiście nie polecam tego miejsca, chyba że ktoś lubi domy pełne przepychu.

Blue Mansion, do którego nie dotarliśmy, bo był ponoć otwarty w dziwnych godzinach (11AM–12PM, 2–3PM, 3:30–4:30PM) – 17 RM.

Kuan Yin Teng Temple – darmowy wstęp.

Clan Jetties – darmowy wstęp. Relację z tego miejsca znajdziesz tutaj.

Losowa indyjska knajpka w Little India:

• Baranina 16 RM – nie dało się tym najeść + naan 3 RM
• Były i dania za 6,50RM
• Mango lassi/ banana lassi – 4 RM

Świątynie często nie mają wstępu, biorą datki „co łaska”.

Karta Micro SD do aparatu kupiona w centrum handlowym – musieliśmy dokupić, bo zabrakło nam miejsca na filmy:

• 32 GB – 70 RM
• 64 GB – 110 RM

CAMERON HIGHLANDS/ TANAH RATA

Nocleg 178 zł/noc za pokój (89 zł za osobę za noc) w Tanah Rata w Hillview Inn Cameron Highlands. Więcej informacji o noclegach w tym mieście znajdziesz tutaj. Tam też można było znaleźć noclegi za grosze.

Przejazd autobusem z Penang do Tanah Rata – 40 RM. Bilety kupione przez www.busonlineticket.com 2 tygodnie przed. Kursował kilka razy dziennie.

Steamboat soup/ Hotpot w Ferm Nyonya Restaurant (gdzie dostawało się górę jedzenia i samemu gotowało pyszną zupę – patrz zdjęcie wyżej) – 44 RM zupa z kurczaka dla 2 osób. Cappuccino – 4 RM.

Zakupy w sklepie:

• woda 0,6l – 1,50 RM
• pepsi 0,5l – 2 RM
• baton z płatków owsianych – 1,50 RM
• baton z orzechami – 2,50 RM

Kawiarnia na plantacji truskawek:

• herbata/ kawa – 2-3 RM
• gofry z truskawkami – 8 RM
• czekolada z truskawkami – 12 RM
• kawa truskawkowa – 4 RM
• cappuccino/ latte – 12 RM

Wycieczka całodniowa – nasza kosztowała 98 RM, ale był bardzo duży wybór. Wliczała ona trekking po dżungli w poszukiwaniu największego kwiata świata czyli Bukietnicy (Raflesia), wizytę na farmie motyli, plantacjach herbaty, plantacji truskawek oraz Mossy forest. Więcej o wycieczce poczytasz tutaj.

A poniżej przykładowe 2 ulotki z różnych miejsca z cenami wycieczek oraz miejscami, które wliczają. My nie kupowaliśmy wycieczki bezpośrednio od tego biura podróży tylko na jakimś małym stoisku niedaleko głównej ulicy (chyba że to było to „biuro” ;)). Wzięliśmy opcję Cameron Adventure 3 z drugiego zdjęcia.

PERHENTIAN ISLANDS

Nocleg 300zł/ noc za pokój (150zł za osobę za noc) na wyspie Perhentian Kecil w Ombaku (centrum nurkowania). Drogo, ale była klima, prąd i wifi. I powiedziałabym że całkiem niezłe wygody jak na taką dziką wysepkę – 2 minuty do plaży, droga oświetlona. Trzeba było zostawić depozyt w wysokości 100 RM (dostaliśmy z powrotem przy wyjeździe).

Przejazd najpierw autobusem z Tanah Rata do Kuala Besut za 80 RM kupione przez internet z 3-tygodniowym wyprzedzeniem przez www.busonlineticket.com, potem łódką z Kuala Besut na Perhentian Kecil za 70 RM w obie strony – kupione na miejscu. Start o 10 rano, dojazd koło 18. Więcej o przeprawie przeczytasz tutaj.

Na Perhentian Kecil nie było w ogóle bankomatów. Prawdopodobnie w hotelu Ombak można było „wyciągnąć” pieniądze na zasadzie płatności kartą, ale chyba była za to spora opłata.

Wycieczka snorkellingowa Island hopping, która zabiera w 5 różnych miejsc – 40 RM – ceny były różne w zależności od miejsca, w którym się ją wykupi. My kupiliśmy w Ombaku na Coral Bay.

Przykładowe wycieczki snorkellingowe (odwiedzane miejsca często się powtarzają):

• Long trip – 50 RM:
  -> Turtle Point + Fish Coral Garden + Shark point + Village lunch + Blue lagoon + Turtle beach
• Short trip – 40 RM:
  -> Turtle Point + Fish Coral Garden + Shark point
• Rawa trip – 60 RM – na tą chcieliśmy się wybrać, bo wydawała się atrakcyjna, ale nas spaliło
  -> Tokong Burung + Rawa Beach + Light house
• Special trip – 70 RM:
  -> D’Lagoon + Romantic Beach + Light house + Village lunch + Coral reef + Turtle point

Long Beach Cafe na plaży Long beach:

• duża woda – 4 RM, mała – 2 RM
• cola/ pepsi – 4 RM
• świeżo wyciskany sok – 7-8 RM
• soki z butelki – 5-7 RM
• milkshake – 11-12 RM
• kokos – 8 RM
• zestawy śniadań – 15-30 RM
• smażony banan – 6-9 RM
• ryż – 3 RM
• ryba na różne sposoby – 15 RM
• wołowina na różne sposoby – 15 RM
• krewetki na różne sposoby – 16 RM
• dania wegetariańskie – 8-10 RM

Na Coral Bay w Ombak minimalna cena jedzenia to 20 RM, a były dania nawet za 40 RM. Ponieważ tam nocowaliśmy, mieliśmy 20% zniżki.

• Drinki po 20-30 RM
• Grill set ok 30 RM
• Chicken fried rice 20 RM

Water taxi z Coral Bay:

• Light house – 10 RM
• D’Lagoon – 20 RM
• Long Beach – 20 RM
• Village – 15 RM
• Turtle Beach – 25 RM
• Perhentian Besar – 20-30 RM

Dinies Cafe w wiosce rybackiej:

• herbata/ kawa/ milo – na zimno 2 RM, na ciepło 3 RM
• świeżo wyciskane soki – 5 RM, z lodami (?) – 7 RM
• napój w puszce – 3 RM
• roti canai – 3-7 RM
• kanapka – 5-10 RM
• burger – 9-10 RM
• tosty na śniadanie – 7-8 RM
• omlet – 6-9 RM
• dania z kurczaka – 9 RM
• dania z wołowiny – 10 RM
• dania z krewetek/kalmara – 15 RM

Restauracja Crocodile Rock w głębi Perhentian Kecil – nie byliśmy tam, ale mieli wystawione menu:

Zamknięte we wtorki, poza tym otwarte 18:30-22:00, prośba o rezerwację stolików

• przystawki typu tofu czy bruschetta – 12-16 RM
• dania z grill – 28-40 RM
• satay z kurczaka (małe szaszłyki) – 28 RM
• curry – 28 RM
• krewetki – 48 RM
• desery – 9-15 RM

Znalazlam w necie informację o dodatkowej opłacie za wstęp na wyspy (“Everybody going to the islands must pay a Marine Conservation Fee, for foreigners this fee is 30RM per adult”), ale od nas niczego takiego nie pobierali.

Taksówka z Kuala Bestu na lotnisko w Kota Bharu – my płaciliśmy 95 RM na 2 osoby, ale trochę przepłaciliśmy, bo kupowaliśmy na miejscu w biurze podróży (tam, gdzie nas wysadzili z autobusu). Jeśli wzięło się taksówkę tuż koło portu to można było zapłacić 75 RM.

KUALA LUMPUR

Samolot z Kota Bharu do Kuala Lumpur liniami Malaysia Airlines – 175zł/ os, bilet kupiony 4 tygodnie przed lotem. Wliczony bagaż do luku 30 kg, ale niby bez bagażu podręcznego –  economy promo. Pisałam do nich maila w tej sprawie, bo dziwne wydało mi się, że nie mogę zabrać nic na pokład i okazało się, że torebkę czy mały plecak można.

Przejazd Grabem z lotniska Skypark Subang (SZB, czyli to mniejsze) do centrum – 31 RM. Z tego co wiem jeżdżą autobusy, ale my przylecieliśmy po godzinie 21 i ostatni nam uciekł. Taxi kosztuje koło 50 RM.

Nocleg kosztował nas 287 zł/ noc za pokój (143 zł za osobę za noc) w hotelu Fraser Place. Trzeba było zapłacić 200 RM depozytu (dostaliśmy z powrotem przy wymeldowaniu). Właściwie to chcieli 300 RM, ale Czaro wspomniał tylko, że 300 to wszystko co mamy w portfelu, więc musimy iść do bankonatu i wzięli mniej. Były tańsze noclegi, ale uparłam się na hotel z basenem z widokiem na wieżę KL (zdjęcie było wyżej). I tak już zostało…

Po ścisłym centrum miasta kursują bezpłatne autobusy. Mapę trasy można dostać w punkcie informacji. My z nich nie korzystaliśmy, przyzwyczailiśmy się do Graba w Penang i dusza burżujska często się odzywała.

Pierwszego wieczora jedliśmy w małej budce na kółkach (potem koleś zniknął, więc dobrze, że od razu się zdecydowaliśmy) – wzięliśmy 5 patyczków z jedzeniem i zaplaciliśmy łącznie 20 RM. Były ośmiornice, kurczak, chyba kulki z surimi, pierożki dim sum i grzybki. Patyczki miały różne kolory i po tym koleś poznawał, ile trzeba zapłacić.

Wieża KL (Menara KL) – Ponoć najlepszy widok na miasto jest właśnie stąd, chociaż mnie wydawał się podobny do tego z wież Petronas. Plus jest taki, że tutaj można siedzieć, ile się chce, a na Petronasach jest ograniczony czas. Oficjalna strona www.menarakl.com.my. Otwarte 9:00-22:00, 365 dni w roku.

Relacja z wieży KL

Ceny zależą od wybranej opcji/pakietu:

• Observation deck – 52 RM (obudowane szybą)
• Sky deck – 105 RM (na zewnątrz, więcej widać)
• Combo Sky Deck + Sky box + observation deck + 1 attraction (upside down house) – 110 RM
• Towerexess na Sky Deck + Sky box + upside down house + observation deck + mini zoo + aquarium – 130 RM

Jeśli jest zła pogoda (na przykład jest mokro po deszczu) Sky deck jest zamknięte. Nas to spotkało, czekaliśmy trochę na zmianę zdania, ale się nie doczekaliśmy i weszliśmy tylko na część obudowaną.

Pizza przy wieży KL – 34,90 RM.

Petronas Towers – Wtorek-Niedziela 9.00 am – 9.00 pm (CLOSED between 1.00 pm – 2.30 pm on Fridays)

Relacja z wież Petronas Towers

Last admission: 8.30pm

Warto kupić bilet online albo z wyprzedzeniem na miejscu, bo często nie ma biletów dostępnych na teraz, a wchodzi się na konkretną godzinę.

Wjazd na wieże Petronas – 85 RM
Akwarium w wieżach Petronas – 53 RM – oficjalna strona http://aquariaklcc.com/exhibits

Od 8 wieczorem co pół godziny jest pokaz fontanny z muzyką i światłami – na jeziorku zaraz pod wieżami, w parku KLCC https://www.suriaklcc.com.my/attractions/klcc-park/

Batu Caves – wstęp bezpłatny, ale trzeba mieć zasłonięte ramiona i nogi (kobiety). Tutaj nie widziałam, żeby dawali chusty do nakrycia, więc trzeba było samemu się w nie zaopatrzyć. Jeżdżą tutaj autobusy i metro. My dojechaliśmy z www.visitor-tour.com prowadzoną przez Polaka (aczkolwiek nie mógł nas zawieźć i jechaliśmy z Malajem mieszkającym w KL) i za wycieczkę za Batu Caves i Kuala Gandah zapłaciliśmy 280 RM/ 2 osoby + 25 RM/2 os za wjazd na autostradę.

Wstęp od poniedziałku do niedzieli 06:00–21:00.

Relacja z Batu Caves

KUALA GANDAH (Sanktuarium słoni) – wstęp był „co łaska” – zbierane były datki w dowolnej wysokości. Za kąpanie małego słonia w rzece była opłata 70 RM.

Relacja z Sanktuarium słoni

Na miejscu knajpki były zamknięte w czasie Ramadanu, więc nie było co jeść.

Trzcina cukrowa dla słoni – jedno opakowanie kosztowało 10 RM.

Miejsce znajdowało się około 1,5h jazdy samochodem od Kuala Lumpur. Za przejazd tutaj i do Batu Caves zapłaciliśmy 280 RM/ 2 os + 25 RM za wjazd na autostradę.

Inne dostępne wycieczki jednodniowe od www.visitor-tour.com:

• Cameron Highlands – 400 RM
• Genting Highlands (miasto w chmurach oraz chińska świątynia) 200 RM
• KL round max 5hrs – 180 RM
• KL round max 8hrs – 260 RM
• Melaka – 370 RM
• Airport transfer 90 RM

Thean Hou Temple – 6-poziomowa i 4-piętrowa chińska świątynia, otwarta od poniedziałku do niedzieli 08:00–21:00. Wstęp darmowy.

Więcej informacji o świątyni

Park ptaków – 67 RM.

Otwarty od poniedziałku do niedzieli 09:00–18:00. Sporo tam było okazów chodzących „wolno”.
http://klbirdpark.com/ – strona nie działa, więc nie mogę potwierdzić wstępu i otwarcia

Więcej informacji o parku

Park motyli – 15 RM.

Park jeleni – wstęp bezpłatny, ale nam nie udało się zobaczyć żadnych kanczylowatych, które ponoć się tam znajdują (tzw mouse-deer).

Więcej informacji o parku

Meczet narodowy – Masjid Negara – wejście darmowe, jeśli dobrze pamiętam.

Godziny wpuszczania turystów: codziennie 9-12, 15-16, 17:30-18:30. W piątki 15-16, 17:30-18:30.

Sri Mahamariamman Temple – Najstarsza i najważniejsza świątynia hindu w Kuala Lumpur.

Więcej informacji o świątyni

Wstęp darmowy, za to nie można wchodzić w butach i jeśli chce się je przechować w małej „szatni” opłata wynosiła bodajże 1 RM.

Godziny otwarcia: 6AM–12PM and 4:30–9PM.

Sushi King KLCC – sieciówka z sushi:

• herbata – 1 RM
• cena za talerzyk w zależności od koloru – 3-6 RM

My zapłaciliśmy 44 RM za 2 osoby, ale trochę się obżeraliśmy (wzięliśmy 8 różnych talerzyków).

Grab z hotelu Fraser Place na lotnisko międzynarodowe KLIA – 60 RM. Taksówka ponoć kosztuje koło 90-100 RM. Grab ogólnie był tutaj dużo droższy niż w George Town, jak zaczynało padać ceny skakały z 13 RM do 20-25 RM.

Plan całej podróży z zaznaczonymi punktami na mapie znajdziesz tutaj. Podróż była trochę szalona, biorąc pod uwagę ilość zwiedzonych miejsc i częste przenoszenie się w następne (zawsze mieliśmy 2-4 noclegi). Ale i tak było super, tylko niedługo znów trzeba było jechać na urlop, tym razem, żeby się pobyczyć!

Jak masz jakieś pytania, pisz w komentarzu, postaram się pomóc.

Nisia

Szukasz inspiracji na kolejną podróż? Chcesz poczytać o konkretnym miejscu? Zajrzyj tutaj.

Posty, które mogą Ciebie zainteresować:

• Wszystko co wiem o Malezji
• Czego Spodziewać się w Długiej Podróży Samolotem z Przesiadkami (Malezja)
• Co Warto Zobaczyć w Andaluzji (Hiszpania)
• A może by tak Meksyk?
• Życie Bez Czasu (Meksyk, Hiszpania, Malezja, Grecja)
• O tym jak to się zaczęło i jakim cudem tyle jeżdżę

Dzielę się zarówno zarysem kosztów, jak i ustalonego przeze mnie planu podróży, sporządzonego przed wycieczką (praca jako PM zostawia ślad na psychice i zachowaniach w życiu prywatnym tak, że człowiek czuje się najpewniej, mając plan wyjazdu z miejscami godnymi odwiedzenia i przydatnymi informacjami, nawet jeśli potem nie do końca się go trzyma :D). Osobiście, byłabym wdzięczna za takie wskazówki przy opracowywaniu swojego wyjazdu – bo od czegoś trzeba zacząć.

Dziś będą ogólne koszty, podsumowanie oraz ogólny zarys podróży. Koszt pobytu w konkretnych miastach opublikuję osobno, inaczej powstałaby notka-potwór, która zajęłaby mnóstwo czasu i zostawiła uszczerbek na zdowiu psychicznym, a Was pewnie zanudziła na śmierć. O wiele ciekawiej pisze się relacje z danego miejsca niż wylicza koszty i podaje dużo suchych informacji, więc będę sobie dozować tą przyjemność.

Na samym dole znajduje się link do mapy, gdzie m.in. znajdziecie omawiane miejsca – można więc ogarnąć jak daleko od siebie się znajdują. Całkowity plan obejmuje koszty, czas przejazdów, godziny otwarcia, szacowany czas zwiedzania, etc, etc…

Podsumowanie wyjazdu

Podróż w maju 2017, wycieczka dla 4 osób.

Odwiedzone miasta: Madryt, Bilbao, San Sebastian, Zaragoza, Barcelona.

Przeloty z Wrocławia, start w Madrycie, potem powrót z Barcelony. Wewnętrzne przejazdy autobusami ALSA . Znajoma mówiła mi potem, że opłaca się na takie odległości jeździć pociągiem, zwłaszcza, jeśli kupuje się bilety wcześniej – osobiście nie próbowałam, ale bym jej wierzyła, bo to Hiszpanka, więc warto sprawdzić.

Noclegi: albo mieszkania z AirBnb albo pokoje 2-osobowe w hotelach zarezerwowane przez Booking.com.

Ilość dni spędzonych w Hiszpanii na zwiedzaniu: 8.

Ilość noclegów: 8.

Turystów było już dość sporo w maju, zwłaszcza w Barcelonie (Sagrada Familia, Park Guelle) i w Madrycie, ale dało się żyć.

Godziny otwarcia: zauważcie, że niektóre atrakcje są pozamykane mniej więcej w porze polskiego obiadu (13:30-16:30), więc jeśli macie napięty grafik, lepiej sprawdzić godziny wcześniej. Jeśli chodzi o restauracje, w wielu miejscach (zwłaszcza w mniejszych miastach) w ciągu dnia nie można zjeść porządnego obiadu, ale lekki lunch. Gdzieś w godzinach 16-19:30 wiele restauracji może w ogóle nie podawać jedzenia, a tylko napoje albo przekąski. Dopiero potem (czyli w porze kolacji) udaje się zjeść porządny obiad.

Poniżej znajdziecie tylko miejsca moim zdaniem koniecznie warte zwiedzenia. Weźcie pod uwagę, że za muzeum nie przepadam i z reguły je omijam, wyjątkiem są nietypowe miejsca jak muzeum zabawek (Muzeum Lego w Czechach) czy park miniatur (jak ten w Międzyzdrojach), za to lubię miejsca, które czymś się wyróżniają oraz kocham przyrodę i chcę jej zobaczyć jak najwięcej w swoich podróżach.

Koszty oczywiście traktujcie z przymrużeniem oka, bo zarówno ceny lotów jak i autobusów zmieniają się w zależności od daty przejazdu i zakupu. A noclegi każdy wybiera pod siebie – jedni wolą tanie hostele z salami wieloosobowymi (bo liczy się wyjazd budżetowy), a inni hotele 4-gwiazdkowe. Ja często raczej wybieram te po środku albo idące w kierunku wygody, prywatności i czystości (w końcu planując wyjazd do Malezji skusiliśmy się na nocleg w hotelu dlatego, że posiada on otwarty basen na 18tym piętrze z widokiem na wieżę w Kuala Lumpur ).

Cała wycieczka uwzględniała osoby po 50tce, więc było sporo zwiedzania, ale na tyle, żeby nie paść trupem po całym dniu. Nie było więc w tym szaleństwa i biegania na czas.

Koszty

Całkowity koszt na osobę wychodził ok 2400zł wliczając:

• przeloty z rezerwacją miejsc – kupione ok 2,5 msca przed wyjazdem, na osobę wyszło 440zł w obie strony,
• przejazdy z lotniska i wewnątrz kraju – 445zł (bilety na autobusy ALSA kupowałam online z około 3-miesięcznym wyprzedzeniem) – wlicza ALSĘ, taxi z lotniska w Madrycie, 2-dniowy bilet na metro w Barcelonie, bus na lotnisko w drodze powrotnej. Nie wlicza metro w Bilbao i Madrycie (niewiele tam jeździliśmy), w Zaragozie poruszaliśmy się na piechotę, bo było sporo czasu i nie aż tak dużo atrakcji, więc było też dużo spacerów,
• noclegi – ok. 950zł,
• wstępy do atrakcji turystycznych – ok 500zł wliczając wejście także do tych popularnych i drogich miejsc jak Sagrada Familia oraz na flamenco.

Powyższe nie wlicza kosztów jedzenia, które wychodzi średnio ok. €25-30/dzień, kiedy się nie oszczędza i je w knajpkach oraz pije alkohol.

Więcej szczegółów w kolejnych notkach.

Ogólny zarys podróży

Madryt

Wystartowaliśmy z Madrytu, gdzie spędziliśmy 3 noce. Przylecieliśmy do Hiszpanii późnym wieczorem, mieliśmy więc 2 i pół dnia na zwiedzanie stolicy. To miasto nie wzbudziło we mnie zachwytu – miałam wrażenie, że jest trochę nijakie i nie ma w nim nic szczególnego. Dwóch Hiszpanów, z którymi miałam okazję rozmawiać, mówiło, że Madryt jest dobry do imprezowania – czyli nie dla mnie. Mnie najbardziej podobał się występ flamenco oraz park, w którym można było popływać małą łódką.

Moim zdaniem czas, który tu spędziliśmy był zupełnie wystarczający, żeby poznać to miasto.

Więcej o Madrycie znajdziesz tutaj.

Bilbao

Trzeciego dnia koło godziny 17 wsiedliśmy w autobus do Bilbao, gdzie mieliśmy nocleg na 2 noce. Niewiele zwiedzaliśmy, bardziej był to spacer naokoło miasta i wyżerka w knajpach – pinxtos były tu wyśmienite, a wino z colą zwane kalimotxo przepyszne! Bilbao jest całkiem ładne, jednak przyjechałam tu w drodze do San Sebastian i żeby spotkać się ze znajomą, więc do samych atrakcji nie przykładałam dużo wagi. Jeśli byśmy mieli dodatkowy dzień lub dwa jak początkowo było w planach – spędzilibyśmy tutaj więcej czasu, żeby trochę więcej pozwiedzać. A tak, przyjechaliśmy pod wieczór dnia 3, następnego był jednodniowy wyjazd w inne miejsce, a dnia 5 wyjechaliśmy koło godziny 15.

San Sebastian

Podczas pobyt w Bilbao jednego dnia (dzień nr 4) zrobiliśmy sobie wycieczkę do leżącego nieopodal San Sebastian, które jest bardzo uroczym miastem. Tam wdrapaliśmy się na jedno ze wzgórz, bo na drugie nie starczyło czasu. Do wyboru są dwa pagórki leżące po przeciwnych stronach zatoki: na Monte Urgull leży kościół z dość sporą statuetką Jezusa (i tam weszliśmy), a na drugim zwanym Monte Igueldo znajduje się punkt widokowy, hotel i park rozrywki. Na ten drugi można wjechać kolejką (oficjalna strona po angielsku) i zdaje się on być wyższy.

Spędziliśmy tu łącznie prawie 9h i myślę, że można było by przenocować w mieście i mieć dodatkowych kilka godzin, żeby zobaczyć niesamowity widok na zatokę z Monte Igueldo. Więcej o San Sebastian przeczytasz tutaj.

Zaragoza

W Zaragozie spędziliśmy kolejne 3 noce, ale na zwiedzanie mieliśmy praktycznie jeden pełny dzień. Przyjechaliśmy na miejsce dnia 5 o godzinie 20, a wyjechaliśmy dnia 7 z samego rana. Bardzo mi się tu podobało i żałuję, że trochę dłużej tu nie zostaliśmy, żeby poodpoczywać w tym ślicznym miejscu.

Miasto było przepiękne, zwłaszcza duża bazylika z widokiem na miasto (trzeba było wdrapać się na wieżę po schodach). Śliczny był także pałac Aljafería oddalony kawałek od centrum (bardziej wygląda jak forteca) oraz sam plac w środku starego miasta, gdzie można było napić się wina i odpocząć na słońcu, albo zjeść pyszną paellę!

Więcej o Zaragozie znajdziesz tutaj.

Barcelona

W Barcelonie spaliśmy 2 noce i mieliśmy 2 dni na zwiedzanie. Przyjechaliśmy dnia 7 koło południa, a samolot mieliśmy dnia 9 po godzinie 18. Ponieważ atrakcje, które planowaliśmy odwiedzić nie znajdowały się tak blisko siebie jak wyglądało na mapie, mieliśmy ograniczony czas i w kieszeni kartę „Hola BCN!”, która uprawniała nas do nieograniczonego korzystania z komunikacji miejskiej przez 2 dni, korzystaliśmy dość sporo z metra, czasem nawet przejeżdżając tylko 2 przystanki.

Najbardziej spodobał mi się kościół Sagrada Familia, który był przeogromny i niesamowicie kolorowy w środku (zupełnie inny niż na zewnątrz) oraz Park Guelle z bajkowymi strukturami i domkami. Jeśli zastanawiacie się, czy wchodzić do środka obu atrakcji to nie wahajcie się dłużej, bo są naprawdę wyjątkowe i inne niż wszystkie. A jeśli szukacie miejsca, żeby dobrze zjeść to polecam zajść na targ La Boqueria niedaleko La Rambli.

Moim zdaniem 2 dni są wystarczające, żeby zobaczyć tu to, co najważniejsze.

Więcej o Barcelonie znajdziesz tutaj.

Mapka

Poniżej mapka z wszystkimi miejscami w Hiszpanii, wliczając dworce autobusowe oraz miejsca, w których spaliśmy. Poszczególne miejsca zobaczysz, przybliżając na dane miasto.

Nisia

Szukasz inspiracji na kolejną podróż? Tutaj znajdziesz link do mapy z zaznaczonymi miejscami, w których byłam, i linkami do notek

Notki, które mogą Ciebie zainteresować:

• Co Warto Zobaczyć w Andaluzji (Hiszpania)
• Puste Ruiny Zamku w Sagunto (Hiszpania)
• Z Lotu Ptaka (Sa Coma, Majorka)
• Praktycznie o Malcie
• Meksyk w Liczbach (koszty wyjazdu 2016)
• Niezbyt Krótko o Tym, Jak Zaplanować Pierwszy Wyjazd

W Meksyku byłam w październiku 2016, ale pewnie niewiele się zmieniło. Mam nadzieję, że komuś się przyda.

Zwracam uwagę, że przejechałam z pół Meksyku (więc koszta są podwyższone), zaczynając od Cancun (1), poprzed Tulum, Cobę, Chichen Itzę, Meridę, Uxmal, Palenque, San Cristobal de las Casas, kanion Sumidero, Oaxacę i Mazunte (2). Stamtąd poleciałam samolotem do Mexico City (3 – bilety kupione kilka dni przed wylotem), a potem znów samolotem do Cancun. Cały pobyt w Meksyku trwał 24 dni.

* 1 peso = 19 groszy (0,19 zł) [kurs aktualny na dzień 12.12.2017]

FYI: Symbol peso jest taki sam jak dolara ($) – bywa to mylące na samym początku, trzeba więc zwracać uwagę, czy kwota nie wydaje się zbyt wysoka. Bo w bardziej turystycznych miejscach w Meksyku można też płacić dolarami. Niektórzy podając cenę w peso piszą „MEX $”.

Należy pamiętać, że wsiadając do taksówki trzeba najpierw zapytać o cenę, a nie dopiero na miejscu – w innym wypadku cena może nas nieprzyjemnie zaskoczyć. Ogólnie, jeśli kupuje się coś na straganie w Meksyku, trzeba pytać o ceny, bo Meksykanie zmieniają je w zależności od tego jak bogato wygląda kupujący. Targowanie się jest często wskazane.

Podsumowanie:

Całkowity koszt

Jak zerkałam na to, ile pięniędzy wyszło z mojego konta, ile wzięłam na wymianę na dolary, to wyszło mi około 9 tys za około 4 tygodnie, chociaż wydaje mi się to zbyt duża suma (ale wyciągi nie kłamią ).

Mimo wszystko to wlicza przejazd do Niemiec, skąd był wylot, nocleg w Berlinie oraz pamiątki i prezenty, poza tym nie oszczędzałam jakoś szczególnie (zrobiłam się rozrzutna i wygodnicka ). Na spokojnie dałoby się zamknąć w 6 tys na cały miesiąc, a jak krócej to nawet 4-4,5 tys zł – niższy standard hoteli i jedzenia, tańszy lot, rezerwacje autobusów wcześniej, a nie z dnia na dzień jak my.

Nasz wylot dostosowany był do naszego urlopu, a nie odwrotnie, więc przy przesuwaniu dat dopłaciliśmy około 1 tys zł/os. Do tego bilety za autobus potrafiły wzrosnąć prawie 2 razy do momentu zakupu, bo tutaj linia ADO rządziła się zasadą im później kupujesz, tym więcej płacisz, a nam szczególnie nie spieszyło się z kupnem. Myślę, że jeśli ktoś chciałby pojechać do Meksyku zupełnie budżetowo, do tego dorwałby tanie bilety, zaplanował wyjazd wcześnej to pewnie i 3,5 tys zł by wystarczyło.

Przelot

Sam lot kosztował mnie 3,600 zł, bo – jak pisałam – szukaliśmy przelotu w takich dniach, żeby w pełni wykorzystać nasz urlop i wrócić do domu w niedzielę, a nie w piątek (co było opcją tańszą o prawie 1 tys zł). Do tego wybieraliśmy takie opcje, żeby na spokojnie móc się przesiadać, więc mieć min 2h na lotnisku – to też miało wpływ na cenę biletu. Dało się to zrobić o wiele taniej, bo w promocji można kupić przelot z Europy do Meksyku za ok 2-2,5 tys zł.

Cała podróż w jedną stronę zajęła około 27h (z Polski do Cancun). Lecieliśmy Iberią, z 2 przesiadkami – wsiedliśmy w samolot w Berlinie, przesiadliśmy się w Madrycie, a potem w Mexico City. W tym ostatnim dostaliśmy w swoje ręce bagaż (sprawdzali bagaże na lotnisku zanim przesiadliśmy się na lot wewnętrzny), więc mogliśmy na spokojnie nie lecieć dalej, przejechać całą trasę od tej strony i darować sobie 2 wewnętrzne loty (bo lot powrotny do Polski był z Cancun, a w pierwszy trzeba wsiąść, żeby dalsze bilety były ważne). No, ale nie wiedzieliśmy o tym, mieliśmy pierwszy hotel w Cancun już opłacony i bilety na powrotny lot z Mexico City do Cancun też kupione.

Przelot z Madrytu do Meksyku trwał 11 godzin, ale minął całkiem szybko – poprzedniej nocy spałam tylko 3h z powodu różnych okoliczności ze strony wszechświata, więc byłam bardzo zmęczona i przespałam z połowę czasu w samolocie. No i każdy miał mały monitorek ze słuchawkami, gdzie mógł oglądać różne filmy (dość nowe) w języku hiszpańskim albo angielskim. Był także internet po dodatkowej opłacie (nie próbowałam). Do tego dołóżmy kocyk i poduszeczkę, które też dostawało się po starcie, obiad (dowyboru mięsne bądź nie) oraz przekąski i okazywało się, że jest całkiem milusio.

Noclegi

Hotele w okolicach 80zł / pokoj 2os to norma. My często wydawaliśmy ok. 400-500 peso za nocleg (braliśmy pokój dwuosobowy, żeby było taniej), ale zdarzają się i takie, gdzie można zapłacić 110 peso od osoby [20zł] (pewnie w pokojach kilkuosobowych o niskim standardzie, gdzie w łazience nie ma ciepłej wody). Da sie więc zaoszczedzić dość sporo, jeśli ktoś nie potrzebuje specjalnego komfortu. Jednakże takich noclegów raczej nie szuka się na booking.com, ale na miejscu (co może być ryzykowne).

Poza tym u nas wyglądało to tak, że z wyprzedzeniem zarezerwowaliśmy tylko nocleg w Cancun po przyjeździe i przed wylotem, bo plany były bardzo luźne i byliśmy otwarci na zmiany – dzięki temu udało nam się pojechać do Mazunte, o którym wcześniej nie słyszeliśmy, a które było przepięknym miejscem doskonałym na odpoczynek po intensywnym zwiedzaniu.

Noclegi rezerwował mój kumpel często dzień przed późnym wieczorem, kiedy ja padałam ze zmęczenia i nie byłam w stanie myśleć (stąd brak wszystkich danych ), więc ceny były często wyższe niż gdybyśmy zrobili rezerwację z dużym wyprzedzeniem. Chociaż promocje last minute też się zdarzały, więc tutaj trzeba wiedzieć, czy chce się ryzykować i czy Was na to stać.

Jedzenie

150-250 peso za obiad w restauracji (28-47 zł), piwo w restauracji w centrum miasta koło 60-70 peso (11 zł), drinki 80-100 peso (ok 15 zł), kawa/herbata 35-40 peso (7 zł). Jeśli jadło się „na ulicy” (czyli w budach), można było zaoszczędzić, ale trzeba być ostrożnym, zwłaszcza, jeśli ma się delikatny żołądek.

Przejazdy wewnątrz kraju

Autobusy dalekobieżne – im szybciej kupione bilety tym taniej – więcej info na stronie przewoźnika (niestety po hiszpańsku), bo cena zależy od długości trasy i daty.

Zamiast jechać przez pół kraju autobusem, czasem bardziej opłaca się polecieć samolotem, zwłaszcza jeśli komuś się spieszy – cena jest może i trochę wyższa, ale bardzo zyskuje się na czasie. Więcej o autobusach pisałam tutaj, możliwe, że za jakiś czas pojawi się też notka ogólna o przejazdach i przelotach w Meksyku.

Przeloty były też uzależnione od firmy, trasy i daty zakupu biletu, przykładowo za lot z Mexico City do Cancun, który kupiony był na ok 1,5 miesiąca przed, zapłaciłam 390zł. Natomiast lot z Huatulco do Mexico City (zakupiony z tydzień przed) kosztował 1527 peso (290zł).

W Piste można było przejechać się mini taksówką przypominającą nowoczesną rikszę – nie pamiętam, ile dokładnie kosztował nas przejazd, ale były to grosze (może koło 30 peso, czyli z 6 zł) i wychodziło taniej niż zwykłą taksówką.

Poszczególne info:

Cancun

Z lotniska można dostać się do miasta na 2 sposoby (nie licząc wynajmowania samochodu):

– taxi – pierwsze stoiska, które się spotyka próbują wcisnąć przejazd nawet za 1000 peso (około 200 zł), jak wyjdzie się poza „bramki”, cena taksówek schodzi do 700 peso (wliczając napiwek dla kierowcy). Za ceny należy pytać z góry, bo potem spotkać Was może niemiła niespodzianka. Ogólnie trzeba się targować, ale trzeba pamiętać, że te ceny tak czy tak są mocno zawyżone i kierowcy liczą na nadzianych turystów, bo do miasta można łatwo dostać się innym sposobem, czyli

– autobusem za 66 peso (!!), czyli około 12 zł. Autobus jedzie do dworca i zawsze można bezpośrednio stamtąd wziąć taksówkę dalej (stoją przed wejściem), bo będzie ona o wiele tańsza (np. 40 peso, czyli niecałe 8 zł). Widać więc zdecydowaną różnicę.

Inne opłaty:

– Autobus w mieście do strefy hotelowej, gdzie były plaże: 10,50 peso [2 zł] (nie liczy się ilość przystanków – opłata za jeden przejazd). Dla porównania za taksówkę skasują i 150 peso (28 zł).

– Nocowaliśmy w hotelu Xbalamque – przez booking dorwaliśmy promocję i kosztowało nas to ok. 100 zł/dobę za pokój 2-osobowy (więc ok. 50 zł/os). Normalnie koszt pokoju – około 215 zl + 20% podatku.

– Obiad w Mextreme niedaleko plaży w strefie hotelowej ok. 180 peso/os (34 zł) + drinki 140/180 peso. Jedzenie było dobre, meksykańskie (niekoniecznie ostre ), a do tego porcje bardzo duże. Ogólnie za obiady w restauracji płaci się podobne ceny – 150-250 peso (28-47 zł), ale w małych budkach można było najeść się i za 50 peso (10 zł).

– Wycieczki jednodniowe: przykładowa wycieczka do Tulum/Coby/pływanie w cenocie/Playa del carmen (4 miejsca jednego dnia) – 60 USD/os (215 zł), chociaż koleś mówił, że kosztują 139 USD/os (500zł), ale nam dał zniżkę – najwidoczniej opłacało mu się sprzedać po niższej cenie, bo jakoś nie wyglądał na załamanego, że TYLKO tyle płaciliśmy. Wszystkie te ceny są umowne, bo w innym miejscu właśnie tyle od nas chcieli i nie była to niska cena.

– Kolorowy gruby koc w sklepie w Cancun – koło 400 peso (76 zł). Za ten sam w małym sklepiku, gdzie nie było cen (ustalane w zależności czy klient wygląda na bogatego czy nie), koleś chciał 750 peso (142 zł) i zapewniał nas, że to specjalna zniżka dla nas. W Chamuli, prosto od Indian, taki koc kosztował 200-250 peso [ok. 40 zł] (ceny w innym mieście niżej). Sukienki koło 200 peso [38 zł].

Coba

– Wejście do strefy archeologicznej – 65 peso (12 zł) – bilet normalny ważny na jedno wejście. Na ich stronie widać, że cena wzrosła do 70 peso, wstęp codziennie między 8:00 a 16:30 (zamykają o 17:00).

– Jeśli komuś się spieszy tak jak nam się spieszyło (byliśmy na jednodniowej wycieczce z dość ograniczonym czasem), to z wejścia do samych piramid może podjechać rowerem (wynajem kosztuje 50 peso, czyli 10 zł), albo rikszą – 150 peso (30 zł). Piramidy są trochę porozrzucane po dżungli, więc warto taką opcję rozważyć.

– W Cobie byliśmy tylko jakieś 2h, w samej strefie archeologicznej, więc niewiele tam było okazji, żeby wydać pieniądze. Na zewnątrz moją uwagę zwrócił masaż stóp rybkami ;P (rybki zżerają obumarły naskórek), który kosztował bodajże 200 peso (38 zł) i trwał koło 15 min. Nie skusiłam się z powodu braku czasu, więc nie jestem w stanie powiedzieć, czy warto, ale domyślam się, że to łaskocze.

Chichen Itza

– Taksówka do najbliższego (małego) miasta, czyli Piste, kosztowała jedyne 40 peso (koło 8 zł).

– Ta strona (budzi wątpliwości czy oficjalna) podaje, że wstęp do strefy archeologicznej kosztuje 98 peso (koło 20 zł) i miejsce można zwiedzać między 9:00 a 17:00 każdego dnia. Na zdjęciu, które zrobiłam rok temu jest napisane, że wstęp kosztuje 232 peso (ok. 40 zł), a godziny otwarcia to 8:00-16:00.

– Prawie codziennie wieczorem przy piramidzie odbywał się spektakl oparty na światłach i muzyce – dobrze znać hiszpański, bo tylko w tym języku była opowiedziana historia, ale i bez tego show robiło spore wrażenie. Wstęp był bezpłatny jeśli miało się ważny bilet do strefy, ale trzeba było zrobić rezerwację przez internet – niestety nie znam strony, bo sama dowiedziałam się na miejscu w dzień odwiedzin miasta (a w necie nie ma niczego poza stroną http://www.nochesdekukulkan.com/, która w chwili obecnej nie działa), ale udało nam się wejść i bez rezerwacji. Według wyżej zlinkowanej strony spektakl odbywa się o 19:00 na jesień i w zimie oraz o godz. 20:00 na wiosnę i w lato.

Monte Alban

Transport do strefy archeologicznej i z powrotem – 55 peso (10 zł).

Uxmal

– Do Uxmal najłatwiej dojechać autobusem z Meridy – kosztuje koło 60 peso w jedną stronę (11 zł) z dworca Second Class buses (standard jak w polskich PKSach), przejazd zajmuje około 1-1,5 h.

– Niestety nie zapisałam sobie, ile kosztowało wejście do strefy archeologicznej w Uxmal, więc nie jestem w stanie określi. :/ Wydaje mi sie, że to było koło 80 pesos (15 zł), ale jest to zupełny strzał.

Merida

– Przejazd z Chichen Itza do Meridy – 150 peso .

– Nocleg w hotelu Montejo kosztował 455 peso za pokój dwuosobowy (około 86zł) za noc.

– Taxi z dworca autobusowego do centrum kosztowało 50 peso (10 zł). Na piechotę około 20 min. W nocy było ciemno, bo nie było oświetlenia na wielu uliczkach. Recepcjonista w hotelu twierdził, że miasto jest bezpieczne i nie ma się czego obawiać, chociaż sama pewnie obawiałabym się tamtędy iść .

Palenque

– Ruiny – dojazd do strefy archeologicznej z miasta busem colectivos – 20 peso (4 zł) – jest kilka miejsc w mieście, z których można bez problemu wyjechać.

– Jednodniowa wycieczka do kaskad Agua Azul i wodospadu Misol-ha – ok 150 peso (28 zł) + opłata za wejście, lub 270 peso z wejściem (51 zł), ale w obu przypadkach całkowita cena była bardzo podobna, a wyjazd odbywał się z miasta Palenque.

– Spaliśmy w hotelu Aguila real, który znaleźliśmy na booking.com – z tego co pamiętam był to zwyczajny hotel, więc nie było się o co martwić ani spodziewać szału. To co zwróciło moją uwagę to liczne mrówki, które zaczęły się osiedlać w pokoju w dniu naszego wyjazdu – ale nie zdziwiło mnie to bardzo, bo miasto wydawało się być schowane dość daleko w dżungli i przez to dość dzikie i nieprzyjazne.

Chamula / San Cristobal de las Casas

– Przejazd z Palenque autobusem ADO (strona po hiszpańsku) do San Cristobal zajął nam 8 h (3 h dłużej niż normalnie, bo droga przez góry była zajęta i jechaliśmy objazdem) – 340 peso (64 zł). Bilet kupiliśmy ze 2 dni przed, więc był droższy.

– Chamula – wstęp do kościółka 25 peso (5 zł).

– Piękne kolorowe koce od Indian – 180-250 peso (35 zł).

– Bluzki zdobione różnymi wzorami – około 200 peso (38 zł).

– Kolorowe plecione pasy – takie proste około 20 peso (4 zł). Pasy, które były bardziej „skomplikowane” i wymagały więcej pracy kosztowały i 200 peso (38 zł).

Kanior Sumidero

– Wycieczka z wliczonym wstępem do kanionu z San Cristobal de las Casas – 300 peso (57 zł). My jechaliśmy na własną rękę busem colectivo w stronę Tuxtli (ok. 1 h), koleś wysadził nas przy autostradzie (50 peso/os w jedną stronę, czyli około 10 zł), a potem colectivo do Chiapa de cruzo (7 peso, czyli koło 1,33 zł), a stamtąd trzeba było kupić przejazd łódką (190 peso, czyli 36 zł). Wychodzi więc mniej więcej na to samo.

Mazunte

– Przejazd z miasta Oaxaca do Pochutli niedaleko Mazunte kosztował 400 peso [76 zł] (bilet kupowany dzień przed) i trwał właściwie całą noc – od 21:30 do 7:00. Stamtąd wzięliśmy taksówkę do Mazunte, która kosztowała nas niecałe 200 peso (38 zł). Targowaliśmy się z taksówkarzem, bo chciał 250 peso, a my byliśmy przekonani, że to mały odcinek. Okazało się jednak, że droga zajęła około 30 minut, jak nie więcej. Ale taksówkarzowi musiało się opłacać, bo nie płakał, a obskoczyło nas ich bardzo wielu jak tylko wysiedliśmy z autobusu. Pochutla to bardzo małe miasto, niezbyt turystyczne, więc taka okazja pewnie nie trafia się zbyt często.

– niedaleko położona mała wyspa Ventanilla: taksówka do przystani z łódkami kosztowała 50 peso (ok 10 zł), wynajęcie łódki na wyspie – 100 peso/os (ok. 20zł/os). Nas pokierował przewodnik Lidio z Paraiso del Pescador, który dostał od nas dość hojny napiwek, bo aż 300 peso (55zł). Wydaje mi się, że można tam popłynąć samemu (albo podpiąć się pod jakąś grupę), ale trzeba wiedzieć, gdzie znajduje się wyspa (szczerze mówiąc nie jestem w stanie zlokalizować jej na mapie) oraz uważać na krokodyle.

– Muzem Żółwi w Mazunte – wstęp kosztuje zaledwie 30 peso (niecałe 10 zł).

– Nurkowanie w oceanie z delfinami i żółwiami (tzw. snorkelling) – 500 peso za osobę (około 100 zł), co wliczało zdjęcia podwodne. Niestety nie byłam wtedy jeszcze do tego przekonana, bo nurkowanie jest dla mnie jeszcze (!) za trudne. Ale następnym razem może się skuszę. Może to dziwne, ale do nurkowania przekonała mnie wizyta w jaskinii podwodnej na Majorce, gdzie przekonałam się na bardzo czystej wodzie, że skoki do wody nie są aż takie złe. Nurkowanie więc też nie musi być!

– Jeśli dobrze pamiętam, przelot z Mazunte (a właściwie położonego nieopodal lotniska w Huatulco) do Mexico City kosztował 1527 peso (290zł), ale zaoszczędziliśmy bardzo dużo czasu, bo inaczej musielibyśmy spędzić ok. 16 h w autobusie albo zrobić postój po drodze (więc i zapłacić za nocleg), a bilet kupowaliśmy u pośrednika w Oaxace z tydzień przed.

Teotihuacan

– Wstęp do strefy archeologicznej, gdzie znajdują się piramidy – 65 peso (12 zł). Przejazd autobusem z centrum kosztował 46 peso (9 zł) w jedną stronę z dworca Autobuses del Norte i zajmował ponad godzinę.

– Średnia cena biżuterii w sklepie przed strefą archeologiczną od 300 peso (50zł) do 1600 peso (300zł), ale były i tańsze kolczyki (90 peso) i dużo droższe – co tylko dusza zapragnie.

Mexico City

– Wjazd na punkt widokowy na wieży Latinaamericana – 90 peso (17 zł). Wieża otwarta była codziennie od 9:00 do 22:00. Info po hiszpańsku można znaleźć na ich oficjalnej stronie.

– Muzeum Templo Mayor w centrum – 65 peso [12 zł] (trzeba było plecaki zostawić u ochrony, nie można było z nimi wejść do środka).

Plan całej podróży z zaznaczonymi punktami na mapie znajdziesz tutaj.

Nisia

Inne posty o Meksyku:

• Meksyk – Pierwsze Wrażenie (Cancun)
• Buntownicy z Oventik
• Najlepsza Pomidorówka w Meksyku! (Piste)
• Płynąc Skalnym Korytarzem (Kanion Sumidero)
• Siła Natury (Wodospad Misol-ha)
• Wszystko, co wiem o Meksyku

Planując wycieczkę za granicę warto przeczytać kilka praktycznych porad – dokąd jechać, gdzie spać, jak i za ile. Poniżej kilka informacji o Malcie.

Dojazd z lotniska

Malta Transfer – chyba najwygodniejsza opcja – busy, którymi można dojechać pod sam hotel (mogą zdarzyć się wyjątki w zależności od tego, dokąd dokładnie się jedzie) – wychodzi drożej niż autobus, ale taniej niż taksówka. Bilet można kupić przez ich stronę albo na lotnisku – mnie koło €8 kosztował przejazd, a jechałam do Sliemy (tuż obok St. Julian’s). Na lotnisku czekałam około 30 minut zanim wszystkich zebrali.

Taxi – mnie by kosztowało koło €20 – ceny można sprawdzić na stronie lotniska – jeśli jedzie się w większą ilość osób to lepiej wziąć taksówkę, bo zawiozą Was pod sam hotel, a nie będzie trzeba czekać na resztę pasażerów.

Autobusy – z lotniska można też podjechać autobusami – bilet kosztuje €1,50 i ważny jest przez 2h (jedziesz gdzie chcesz).

Nocleg

Moim zdaniem Sliema/St. Julian’s są dobrymi miejscówkami na nocleg – jest tam dość spokojnie i przyjemnie, no i do stolicy nie aż tak daleko (a stamtąd da się wszędzie dojechać). St. Julian’s to ładna zatoka, która jest pięknie oświetlona w nocy.

Sporo sklepów można znaleźć w okolicy, tylko trzeba wejść wgłąb, bo przy głównej drodze są głównie restauracje i hotele.

Ja spałam w hotelu Carlton – nie wiem, czy był najtańszy, ale obsługa bardzo miła i pomocna. Za 7 nocy zapłaciłam €180 za pokój dwuosobowy.

Śniadania w hotelu nie brałam przy rezerwacji, bo często jadłam na zewnątrz, a dokupienie śniadania na dany dzień kosztowało €8, czyli mniej więcej tyle samo.

I tak szczerze mówiąc, to €8 to było dość sporo, biorąc pod uwagę, że to zwykłe europejskie śniadanie typu bufet z chlebem, serem, szynką, kawą, herbatą… I do tego do najlepszych nie należało, a tuż obok była knajpka z bułkami i napojem za około €5.

Na przeciwko znajdowało się Peppi’s Sliema – mała knajpka z bardzo dobrym jedzeniem i dużymi porcjami – ceny około €15-€25 (standardowe ceny dań obiadowych na Malcie). Odwiedziłam ich kilka razy, bo menu mnie zaciekawiło, a i pracowałam z hotelu, więc daleko nie mogłam się oddalić.

Ogólne info

Malta ma 3 wyspy i jest dość mała, więc autobusami da się prawie wszędzie dojechać. Wszystkie wyspy zajmują obszar nieco większy niż Wrocław (!), zakładam, że najdłuższą da się przejechać wzdłuż w około 2h. Sporo autobusów jeździ do Valletty (stolicy), więc trzeba wziąć pod uwagę ewentualną przesiadkę.

Jadąc na lotnisko trzeba wziąć poprawkę na to, że autobus może nie przyjechać (mój nie przyjechał i stałam godzinę na przystanku).

Na Gozo kursują autobusy Hop on – Hop Off, o których pisałam już przy okazji Dwejry. Azure Window wspomniane w tamtym poście niestety zawaliło się na początku tego roku, więc nie da się już go zobaczyć – a szkoda, bo te piękne skały były jedną z głównych atrakcji Malty. Tutaj można kupić jeden bilet na cały dzień i przesiadać się do woli – autobusy kursują po danych trasach co pół godziny – w zimę dostałam bilet w cenie biletu dla dziecka (€10 zamiast €18), za to kursowały one tylko do 17:40.

Pora deszczowa – w grudniu była pora deszczowa, ale w ciągu całego tygodnia padało tak porządnie ze 2 razy. Zdarzał się też przelotny deszcz, ale dość rzadko. Grudzień jest jednym z najzimniejszych miesięcy na Malcie, ale polecam, jeśli ktoś nie lubi upałów i próbuje uciec przed mrozem w Polsce. Średnia temperatura w dzień w grudniu wynosi 17 stopni.

Co warto zwiedzić

Zdecydowanie polecam pojechać na Gozo, bo jest przepiękne – dużo tam podobnych miejsc do wyżej wspomnianego Azure Window. Malta ma bardzo długą linię brzegową, a więc dużo skał i jaskiń do zobaczenia! Piękne nabrzeże jest także w Xlendi, gdzie warto zatrzymać się na obiad w jednej z lokalnych knajpek. Na wyspie znajduje się stara świątynia zwana Ġgantija Temples (wstęp €9).

Do Gozo można (a nawet trzeba) dostać się promem z Cirkewwy (bilet standardowy dla pasażera w obie strony kosztuje €4,65). Normalnie powinny kursować gdzieś do północy, ale w grudniu 2016 ostatni wracał na Maltę o 20:15. Aktualne informacje znajdziesz na oficjalnej stronie.

Valletta jest przepiękna i klimatyczna – miasto wysunięte jest bardzo do morza, więc są stamtąd wspaniałe widoki na wyspę. Miasta na Malcie są bardzo blisko położone, więc bardziej sprawiają wrażenie osobnych dzielnic, zwłaszcza, że są do siebie dość podobne, jeśli chodzi o klimat i wąskie uliczki, przez które trzeba się przeciskać.

W Mdinie takich klimatycznych małych uliczek jest naprawdę dużo. Myślę, że warto udać się tam do katakomb niedaleko St. Agatha’s Historical Complex and Catacombs i St. Paul’s Catacombs (ich niestety nie widzialam).

Zanim wybierze się do jakiegoś miejsca, polecam zerknąć na stronę z informacjami, bo na przykład ja bardzo chciałam zobaczyć Ħal Saflieni Hypogeum, ale mi się nie udało, bo były jakieś prace konserwacyjne (info znalazłam na www.heritagemalta.org).

Do tego, jeśli kręcą Was zamki czy różne fortyfikacje, polecam Fort Manoel (Gzira) – mnie nie udało się zobaczyć, bo był otwarty tylko w weekendy (w godz. 8-20), czego strasznie żałuję, bo fort nie jest chyba wcale mały.

Inne miejsca, które chciałam zwiedzić, a nie miałam wystarczająco czasu:

• Comino/ Blue Lagoon – prześliczne miejsce, na które płynie się łódką (przejażdżki są rano i po południu), więc trzeba przeznaczyć na taki wypad cały dzień.
• Blue Grotto – podobny do Azure Window, południe Malty.
• Jaskinie na Gozo: Calypso Cave, Xerri’s Grotto i Ninu’s Cave (ostatnia bodajże dość mała).

Osobiście żałuję, że w czasie tygodnia, który spędziłam na Malcie musiałam pracować, bo po wyjeździe został mi duży niedosyt. Myślę, że będę starać się tam jeszcze wrócić – dużo widziałam, a zobaczyć mogłam jeszcze więcej! Jeśli lubisz przyrodę, skały i małe klimatyczne uliczki to nie masz się co dłużej zastanawiać, bo ten kraj jest dla Ciebie!

Nisia

Inne posty o Malcie:

• Kosmiczne Lazurowe Wybrzeże (Gozo)
• Spokojne Uliczki Mdiny
• Flashback: Ta’ Pinu (Malta)