W Andaluzji byłam 2 lata temu, zwiedziłam Almerię, Granadę, Kordobę, Sewillę, Cabo de Gata oraz Malagę.

Co trzeba koniecznie zobaczyć, będąc w Andaluzji? Poniżej znajdziecie listę najładniejszych według mnie miejsc, a na niej Sewilla, Granada, Kordoba i szlak Caminito del Rey.

1. Sewilla

Jak można się tu dostać? Są napewno bezpośrednie loty z Warszawy i Krakowa, ale można też polecieć do Malagi i stamtąd wsiąść w pociąg albo w autobus firmy Alsa (podróż zajmuje ok. 3h; więcej info na stronie Alsy – wersja po angielsku).

Miasto jest przepiękne, pełne atrakcji i bardzo klimatyczne. Jest tu wiele miejsc, gdzie można wybrać się na romantyczny spacer albo po prostu posiedzieć z ukochaną osobą na ławce w parku.

Plac Hiszpański

Numer 1 na mojej liście najładniejszych miejsc w Hiszpanii – głównie dzięki niemu Sewilla znajduje się tak wysoko. Plac jest ogromny i przepiękny – idealny do spacerów, pływania łódką albo po prostu na odpoczynek i podziwianie okolicy.

Obok znajduje się spory park, gdzie można zaszyć się wśród zieleni i rozkoszować ciszą i spokojem. Idealny na odpoczynek po intensywnym zwiedzaniu miasta.

Więcej informacji i zdjęć znajdziesz tutaj.

Katedra

Kolejne miejsce, które zdecydowanie trzeba zobaczyć, będąc w Sewilli. Katedra pełna jest przepychu, ale mimo wszystko jest przepiękna i ogromna. Można się zgubić w licznych korytarzach i pomieszczeniach, gdzie jedno ładniejsze jest od drugiego.

Więcej informacji i zdjęć znajdziesz tutaj.

Arena walki byków oraz muzeum corridy

Trzecie najbardziej odwiedzane miejsce w Sewilli – warto tu zajść i wziąć wycieczkę z przewodnikiem, który opowiada ciekawą historię zarówno po hiszpańsku jak i po angielsku. Najpierw zwiedza się arenę, a potem muzeum, co trwa bodajże około 1-1,5h.

Oficjalną stronę znajdziesz tutaj.

Feria

W kwietniu w Sewilli odbywa się festiwal zwany Feria, który trwa około tygodnia. W tym czasie na ulicach zobaczyć można kobiety ubrane w piękne tradycyjne suknie flamenco – są one dosłownie wszędzie – w centrum miasta, na placu Hiszpańskim czy nawet w parku. Jeśli będziesz mieć szczęście zobaczysz spontaniczny taniec na ulicy przy śpiewie losowego przechodnia (mnie się udało!).

Relację i więcej zdjęć znajdziesz tutaj.

Royal Alcázar of Seville

Piękny pałac królewski, w którym można się zgubić z powodu dużej ilości pomieszczeń i przejść pomiędzy nimi (mnie się udało! ). Do kompleksu należą także łaźnie oraz spore ogrody, po których przechadzają się dumne pawie. Bez problemu można tu spędzić kilka godzin na spacerach.

Więcej informacji i zdjęć znajdziesz tutaj.

Tapas

Tapas nie trzeba reklamować – są symbolem kulinarnym Hiszpanii, moim zdaniem jednak najlepsze przekąski można zjeść w Andaluzji oraz w San Sebastian (w tym drugim nazywają się pintxos i trochę się różnią).

2 lata temu, jak byłam w Sewilli trafiłam do knajpki, która bodajże nazywała się Los Menades i znajdowała się gdzieś w okolicy ulicy Alvarez, i którą mogłabym zdecydowanie polecić (niestety nie jestem w stanie podać konkretnej lokalizacji ani znaleźć knajpki na necie, więc nie wiem, czy ona jeszcze istnieje).

Tapas kosztowały tutaj od €2 do €4 i była to uczta nie tylko dla podniebienia, ale także i dla oczu. Wino różowe było pyszne.

Idealne miejsce do odpoczynku po intensywnym zwiedzaniu.

O tapas (także w tym miejscu) przeczytasz tutaj.

2. Granada

Jak można się tu dostać? Napewno można przylecieć samolotem do Malagi, a stamtąd pojechać autobusem firmy Alsa (autobusy kursują dość często, a podróż zajmuje ok. 1,5-2h; więcej info na stronie Alsy – wersja po angielsku), ale sprawdź także i pociągi na stronie Renfe.

Granada oczarowała mnie ogromną Alhambrą (pałac/forteca) z przepięknymi ogrodami oraz wspaniałą architekturą miasta, zwłaszcza dzielnicy Albaicin oraz Sacramento. Jest idealna na błądzenie po mieście i odpoczynek przy kieliszku wina i tapas.

Alhambra

Moim zdaniem jedno z najpiękniejszych miejsc w całej Hiszpanii. Jest to ogromna forteca z pałacem i ogrodami, po której można łazić godzinami. Warto też spojrzeć na Alhambrę z zewnątrz – jest kilka punktów widokowych w mieście.

Do Alhambry trzeba kupić bilet w dużym wyprzedzeniem (najlepiej minimum 2 msce wcześniej), bo wpuszczana jest ograniczona ilość osób, a chętnych nigdy nie brakuje. Gdzie zarezerwować bilety oraz jak uniknąć kolejek przy odbiorze biletów (i dużo więcej) znajdziesz tutaj.

Albaicín

Dzielnica z białymi budynkami o brązowych dachach – bardzo klimatyczna, trochę jak mały labirynt, w którym przyjemnie jest się zgubić, żeby odnaleźć się po niedługim czasie przemierzywszy kilka uroczych uliczek.

Relację i więcej zdjęć znajdziesz tutaj.

Sacromonte i muzeum w jaskiniach

Bardzo podobało mi się Sacromonote z powodu klimatycznych uliczek (jak w większości Granady ), a także przez cudowne widoki w drodze do tej dzielnicy. Słyszałam, że kobieta nie powinna zapuszczać się do tej dzielnicy sama, ale nie wiem, czy to prawda – ja wybrałam się tam ze znajomymi i nie widziałam niczego podejrzanego. Ale kto wie, może gdzieś pośrod małych domków czaiło się niebezpieczeństwo…

Prawie na samym końcu dzielnicy znajduje się muzeum w jaskiniach – jest to kilka zamieszkanych dawniej pomieszczeń, które zamieniono w muzeum.

Relację i więcej zdjęć znajdziesz tutaj.

Katedra

Katedrę obejrzałam tylko z wewnątrz, bo jakoś nie zachęciła mnie do wejścia do środka. Katedra jest bardzo zabudowana innymi budynkami, więc z bliska niestety nie da się jej zobaczyć w pełnej okazałości. Jeśli chcesz zobaczyć ją całą, musisz udać się na punkt widokowy albo do Alhambry.

Więcej zdjęć znajdziesz tutaj.

Mirador San Nicolá

Jest to punkt widokowy, z którego wspaniale widać miasto, dzielnicę Albaicín, Alhambrę znajdującą się dokładnie naprzeciwko oraz góry Sierra Nevada. Jeśli nie wiesz jak tam trafić, zachęcam do zerknięcia na przygotowaną przeze mnie mapę z odwiedzonymi miejscami – link i opis znajdziesz tutaj.

Liczne casas i pałace

Granada pełna jest dobrze zachowanych domów z ładnymi dziedzińcami i małych pałacyków. Można spędzić przynajmniej pół dnia, chodząc od jednego do drugiego – rozsiane są one w okolicy centrum. Niektóre są darmowe, inne płatne, a do niektórych są zniżki, jeśli odwiedzisz kilka z nich.

Przy okazji warto też zajść do łaźni, która jest dość mała, ale za to gwiazdki na suficie tworzą ciekawą atmosferę.

Relację i więcej zdjęć znajdziesz tutaj.

Tapas po raz kolejny

Polecić mogę Cafe Bar Gerardo, które znajduje się niedaleko centrum – wylądowałam tam przypadkiem, schodząc w dół do głównej ulicy z dzielnicy Albaicin. Z tego co obecnie widzę w Google, knajpka znajduje się na ulicy o nazwie Calle Gran Vía de Colón.

2 lata temu nikt nie mówił w niej po angielsku (jedna z klientek pomogła mi się dogadać) i serwowali tutaj za darmo tapas do drinków. Za kanapkę, chipsy i wino z sokiem (nie mieli sangrii, ale smakowało podobnie) zapłaciłam tylko €2.

Więcej informacji znajdziesz tutaj.

3. Kordoba

Jak można się tu dostać? Napewno można tu dojechać autobusem firmy ALSA (podróż trwa 3-4 h; więcej info na stronie Alsy – wersja po angielsku), ale sprawdź także i pociągi na stronie Renfe.

Dla mnie Kordoba to miasto, które bezustannie pachnie kwiatami i pomarańczami, bo można je znaleźć wszędzie – kwiaty wiszą w doniczkach na ulicach jako pachnące ozdoby, a drzewka z pomarańczami można spotkać prawie na każdym kroku. Centrum miasta dość stare, uliczki małe i bardzo klimatyczne.

Medina Azahara

Uwielbiam ruiny starych miast, różne piramidy i tego typu miejsca, bardzo więc chciałam wybrać się do Mediny i wcale tego nie pożałowałam! Miejsce nie urzekło i łaziłam tam przez kilka godzin, błądząc w labiryncie pustych ścian i łuków nad przejściem.

Więcej informacji i zdjęć znajdziesz tutaj.

Alcazar de los Reyes Cristianos

Jest to nieduży pałac z XIV w z wielkimi ogrodami pełnymi kwiatów i pomarańczy (czyli jak w całej Cordobie ). Można tu wejść za darmo do godz 9:30.

Relację i więcej zdjęć znajdziesz tutaj.

Katedra-meczet

Kiedyś meczet, potem przebudowany na katedrę – budynek zawiera więc elementy islamu jak i chrześcijaństwa. Wśród charakterystycznych łuków i wzorków na ścianie stoją figury świętych i ołtarze, wszystko zgrabnie się przeplata w półmroku chłodnej katedry.

Relację i więcej zdjęć znajdziesz tutaj.

Juderia i małe uliczki Kordoby

Idealne na spacer i odpoczynek przy winie, na zabłądzenie i chodzenie bez celu, by tylko podziwiać i wchłaniać w siebie bijące z nich piękno.

Juderia to żydowska dzielnica, gdzie pełno jest małych uliczek i kwiatów. Znajduje się tu także najlepiej zachowana w Hiszpanii synagoga.

Relację i więcej zdjęć z Juderii znajdziesz tutaj, a o uliczkach Kordoby poczytasz tu.

Stajnie królewskie

Niewielkie miejsce, na które potrzeba tylko około 30 minut, żeby zwiedzić, ale znajduje się blisko Katedry-meczetu oraz Alcazar, więc warto tu zajść. Można tu zobaczyć piękne konie oraz karoce, a jak Wam się poszczęści to może nawet zobaczycie widowiskowy pokaz.

Relację i więcej zdjęć znajdziesz tutaj.

Turrón

Nie znalazłam wyjątkowo fajnej knajpki z tapas w Cordobie, więc w zamian polecam spróbować Turrónu zakupionego w miejscowym sklepie. Niektórzy porównują turrón (nugat) do chałwy, ale moim zdaniem nie ma z nią nic wspólnego, może poza wyglądem. Tak właściwie są różne rodzaje tego przysmaku – od miękkich po twarde i lekko chrupiące, niektóre mają dużą ilość dodatków, jedne są bardzo słodkie, a inne trochę mdłe. Wybór jest naprawdę ogromny.

4. Caminito del Rey

Jeśli ktoś lubi adrenalinę i góry to zachęcam do zwiedzenia Caminito del Rey koło Malagi. Jest to szlak górski wśród klifów, przy prawie pionowej ścianie, gdzie ludzie z lękiem wysokości mogą czuć się bardzo nieswojo.

Niestety nie miałam jeszcze okazji tam pojechać, ale jest to na mojej liście bardzo wysoko i w wolnej chwili napewno się wybiorę!

Oficjalna strona szlaku w wersji angielskiej.

Oczywiście, jeśli będziesz w Andaluzji i zostanie Ci jeszcze trochę czasu, warto zwiedzić Malagę, którą zdobią liczne graffitti lub spokojną Almerię.

A jakie są według Ciebie najpiękniejsze miasta w Andaluzji?

Nisia

Inne posty, które mogą Ciebie zainteresować:

• Moje Miejsca (Mapa)
• Wszystko, co wiem o Hiszpanii
• San Sebastian – Cicha Perełka Hiszpanii
• Pyszne Jedzenie na Targu La Boqueria w Barcelonie (Hiszpania)
• Z Lotu Ptaka (Sa Coma, Majorka)
• Flashback: Twierdza co Zmieniała swe Oblicza (Zamek Św. Anioła, Rzym)

Nisia

Szukasz inspiracji na kolejną podróż? Chcesz poczytać o konkretnym miejscu? Zajrzyj tutaj.

Posty, które mogą Ciebie zainteresować:

• Piękne Ogrody Pałacowe (Cordoba)
• Seledynowe morze co zmienia swe oblicze (Almeria)
• Uśmiechnij Się, A Znajdziesz To, Czego Szukasz (Sewilla)
• Spacerując wśród ruin i zapachu pizzy (Rzym, Włochy)
• Flashback: Ta’ Pinu (Malta)
• Flashback: Teatro di Marcello (Rzym, Włochy)

W czasie naszego zwiedzania jakiś mężczyzna jeździł na prześlicznym koniu, który wyglądał bardzo dumnie i prychał na zebranych, jakby chciał dać im do zrozumienia, że jest lepszy od nich… od nas.

Coś mi się ubzdurało, że tego dnia była środa i chciałyśmy przyjść na show, które odbywają się regularnie i które zapowiadało się bardzo ciekawie. Niestety, okazało się, że był czwartek :P, a show odbywało się dnia następnego, więc nie udało nam się go obejrzeć. Jeśli planujecie się tam wybrać, warto zajrzeć na ich stronę (niestety nie ma w języku polskim, nawet z angielskim ciężko – tylko na niektórych plakatach jest użyty ).

Nigdy nie miałam do czynienia z końmi, na żadnym nie jeździłam (chociaż bardzo chciałam), zwierzęta te więc wydają mi się dzikie i nieobliczalne. Całkiem możliwe, że wyczuwają u mnie dystans i brak zaufania. Może kiedyś uda mi się przełamać tą barierę i z jakimś zaznajomić.

Nisia

Po zwiedzaniu w ciągu jednego dnia areny walk, katedry, alcazab i do tego jeszcze placu hiszpańskiego wraz z parkiem, nie miałam już siły się ruszać, ale mimo to dzielnie ruszyłam zerknąć, co to się dzieje ciekawego na Ferii.

Planując wyjazd do Hiszpanii, nie brałam pod uwagę przyjazdu specjalnie na festiwal – trafiłam na niego przypadkiem. Był to jedyny wieczór, który spędzałam w Sewilli, więc nie mogłam tak po prostu zignorować wydarzenia, na które zjeżdżają ludzie z całego świata! Ciekawość wygrała nad zmęczeniem i sennością. Natura odkrywcy nie pozwoliła mi pójść spać w czasie, kiedy czekał na mnie świat pełen tajemnic.

Feria trwa około tygodnia. W tym czasie po ulicach przemykają kobiety w charakterystycznych kolorowych sukienkach w różnym wieku. Czasem spotyka się też wystrojonych mężczyzn i chłopców.

Kobiety w charakterystycznych sukienkach można zobaczyć dosłownie wszędzie, nawet w Alcazabie.

Któregoś razu grupka takich kobiet zaczęła spontanicznie tańczyć na ulicy i przyklaskiwał im i śpiewał jakiś przechodzień (więcej tutaj).

Również na placu Hiszpańskim było ich niemało.

Trzeba było przejść spory kawałek, żeby dotrzeć do ferii, ale nie potrzebowałam mapy ani żadnych wskazówek, ponieważ całe tłumy zmierzały w tamtą stronę, wszyscy po prostu szli w jedno miejsce. Był to dosłownie niekończący się ogrom ludzi, płynący przed siebie wraz innymi. Nie mam tego w zwyczaju, ale tym razem wmieszałam się w morze ludzi i dałam się ponieść, nie opierając się ani trochę.

Spotkałam też dostojnych jeźdźców, wybierających się na festiwal.

W drodze przechodziłam obok wieży, ktora ładnie prezentowała się w nocy.

Kiedy tam wreszcie dotarłam, moim oczom ukazała się świecąca brama, dziesiątki bądź nawet setki namiotów i małe uliczki prowadzące między nimi. I masa ludzi, wijąca się w oba kierunki i mieszająca się na każdym zakręcie. Dawno nie widziałam tak wielkiego tłumu – pod tym względem przypomniało mi to nasz polski Woodstock, tylko że z namiotów pobrzmiewała hiszpańska muzyka, a między nimi kręciły się kobiety z kwiatami wpiętymi we włosy i ubrane w barwne sukienki z falbankami.

Połaziłam więc między namiotami, podziwiając stroje niektórych kobiet, ale nie odważyłam się wejść do żadnego z nich, i tak nie miałabym już siły na tańce. Poza tym czytałam, że duża część namiotów jest przeznaczona na spotkania prywatne i trzeba mieć zaproszenie, żeby wejść.

Niektóre tylko są publiczne, a ja nie zauważyłam żadnych ochroniarzy czy innych oznak, dzięki którym mogłabym je rozpoznać. No i moje zmęczenie obudziło we mnie ponownie introwertyka, któremu nie na rękę było zaglądanie wszędzie ciekawym wzrokiem i rozmawianie z innymi.

Jak teraz o tym myślę, sama sobie się dziwię, dlaczego nie pytałam ludzi, czy mogę zrobić im zdjęcie, zamiast robić je z odległości – jakość byłaby o wiele lepsza, a napewno nikt by się temu nie dziwił, w końcu Feria to całkiem spore wydarzenie.

Nisia

Szukasz inspiracji na kolejną podróż? Chcesz poczytać o konkretnym miejscu? Zajrzyj tutaj.

Posty, które mogą Ciebie zainteresować:

• Uśmiechnij Się, A Znajdziesz To, Czego Szukasz (Sewilla)
• Tapas, Tapas I Jeszcze Raz Tapas!
• Flamenco – Raj dla Zmysłów (Madryt)
• Wszystko co wiem o Hiszpanii
• Karmiąc słonie w Sanktuarium (Kuala Gandah, Malezja)
• Grecja to nie tylko plaże (Meteory, wąwóz Enipeas)

Plac znajduje się w parku Marii Luisy w Sewilli, zbudowany został w 1928. Ciocia Wiki twierdzi, że plac został użyty jako miejsce w Star Wars (epizod 2: Atak Klonów) – miasto Theed na planecie Naboo.

Na dolnej części budynku przedstawione były miasta w bardzo ciekawy sposób – kolorowe kafelki prezentowały różne obrazki (zdjęcia z konkretnych regionów), a zarazem służyły jako miejsce do spoczęcia.

Oczywiście było ich o wiele więcej niż tylko te, które widać na zdjęciach – sfotografowałam głównie te miejsca, które odwiedziłam.

Tego dnia dużo było kobiet w kolorowych sukniach flamenco pozujących do zdjęć – nie ma się co dziwić, bo jest to wymarzone miejsce do takiej sesji zdjęciowej. Ba, jest to idealne miejsce do jakiejkolwiek sesji zdjęciowej.

Plac jest po prostu przepiękny, widoku dopełniają niebieskawe mostki i łódki pływające między nimi.

Chodziłam po placu urzeczona, przyglądałam się budynkowi z każdej strony i byłam pełna podziwu!

Po obejrzeniu placu można zwiedzić park, w którym się znajduje, bo również jest piękny. Zaszyć się można w jakieś ciche miejsce i kontemplować piękno przyrody.

Szczerze mówiąc nie polecam zwiedzanie 4 głównych atrakcji Sewilli tego samego dnia (arena walk, katedra, alcazab i plac hiszpański + park), bo jest to nie tylko za dużo wrażeń, ale i dużo chodzenia, co bardzo męczy. Lepiej jest zostawić sobie alcazab na następny dzień. No chyba, że jest się w Sewilli niecałe 2 dni jak w moim przypadku i trzeba korzystać z danego nam czasu.

Po tym wszystkim nie miałam już sił się ruszać, ale mimo to dzielnie poszłam zerknąć, co to ciekawego dzieje się na ferii.

Nisia

Inne posty o Sewilli:

• Przepych i Piękno – Katedra w Sewilli
• Miasto Zakochanych, Gdzie Nawet Kaczki Mają Swoich Kochanków
• Uśmiechnij Się, A Znajdziesz To, Czego Szukasz

Może Ci się spodobać:

• Co Warto Zobaczyć w Andaluzji (Hiszpania)
• Co Warto Zobaczyć na Majorce (Hiszpania)
• Flamenco – Raj dla Zmysłów (Madryt, Hiszpania)
• San Sebastian – Cicha Perełka Hiszpanii
• Pyszne Jedzenie na Targu La Boqueria w Barcelonie (Hiszpania)

Jest on całkiem ładny i panuje tam spokój, którego pragnęła moja dusza po bardzo wyczerpującym dniu.

Po jednej stronie znajdujeo się Muzeum Sztuki i Tradycji, w którym kręcono filmy, np amerykański film z 1974 o tytule The Wind and the Lion czy fancuski Harem z 1985.

A po drugiej możemy dojrzeć Muzeum Archeologiczne skrywające skarb El Carambolo (21 sztuk złotej biżuterii), co do którego naukowcy nie są zgodni czy był to wyrób lokalnej ludności czy Fenicjan.

Nisia

Inne posty o Sewilli:

• Miasto Zakochanych, Gdzie Nawet Kaczki Mają Swoich Kochanków
• Przepych i Piękno – Katedra w Sewilli
• Uśmiechnij Się, A Znajdziesz To, Czego Szukasz
• Plac Hiszpański
• Tapas, Tapas I Jeszcze Raz Tapas!

Po wykańczającym dniu pełnym zwiedzaniu atrakcji Sewilli, zdecydowałam, że następny musi być relaksujący. Postawiłam więc na wino, jedzenie i chillout!

Recepcjonistka hostelu, w którym nocowałam, poleciła mi miejsce na śniadanie, które okazało się wyborne. Złapałam się jednak na tym, że zamówiłam nie śniadanie hiszpańskie, a z innego kraju! Dopiero jak je przynieśli, zorientowałam się, że jest na stronie z international breakfast. Powinnam była zauważyć wcześniej, bo nazwa niezupełnie brzmiała lokalnie (croque monsieur). Ale i tak było wysmienite i bardzo podobne do hiszpańskich tostadas. Następnym razem trzeba lepiej doczytywać menu, nawet jak jest się bardzo głodnym.

Potem (oczywiście nie od razu :P) przyszedł czas na obiad. Przyklapnęłam w małej restauracyjce i zamówiłam 3 tapas plus wino różowe. ^^

Potem jeszcze jedno tapas i jeszcze jeden kieliszek wina. Kelnerka mówiła, że 2-3 tapas wystarczą na osobę, ale widać jestem wyjątkowym żarłokiem i lubię jeść. ;P Wybór był świetny, bo jedzenie nie dość, że ładnie wyglądało, to było przepyszne! Smakowała mi zwłaszcza „sałatka”  z krewetek, która miała postać 2 kulek przypominających gałki lodów (nie spodziewałam się tego).

Omlet z sosem „Al Whiskey” i sałatka z krewetek:

Niespodziankę miał zarówno zmysł wzroku jak i smaku (było ładnie przyozdobione i niesamowicie dobre!).

Bakłażan z tuńczykiem:

Kolejnym tapas były krokiety z szynki (te z głównego zdjęciu posta).

Byłam bardzo zadowolona z mojej wizyty w tym lokalu, mogę go szczerze polecić – znajduje się on gdzieś w okolicy ulicy Alvarez. Jak widać na poniższym zjęciu, duża część tapas kosztowała tylko 2 Euro.

W Sewilli jadłam jeszcze gazpacho (zupa na zimno podana w kieliszku) i paellę z dużą ilością muszli, z których wygrzebywałam mięsko.

Z innych miejsc – wino z lemoniadą z drobnym tapas w małej knajpce w Granadzie:

Tostadas tak bardzo popularne w Hiszpanii:

Te akurat zjadłam w Granadzie, w większości innych mejsc były z reguły w formie bagietki tostowanej, na przykład ze zmiksowanymi pomidorami, tuńczykiem, pomidorami i tuńczykiem, masłem, sobrados (sos, którego smak ciężko określić, nie jest on ostry, ale odniosłam wrażenie, że jest robiony z papryczki chilli), etc.

Paella, również zjedzona w Granadzie:

Churros con chocolate, sławne w Andaluzji – przypominają placki z jabłkiem, tylko bez jabłka i w innym kształcie. Najlepiej maczane w czekoladzie – pychota!

Bardzo dobre są też smażone kiełbaski zwane chorizo – przysmak hiszpański.

W Cordobie na obiad poszłyśmy do restauracji na flamenquin, czyli male roladki z polędwicy z szynką. Były bardzo dobre, ale sprzedawali je tylko jako tapas i pół porcji (1/2 raciones). Drugą opcją nie dało się najeść, ale byłyśmy w pośpiechu (jechałyśmy do Medyny!) i trzeba było przynajmniej trochę zaspokoić głód.

Chilloutowałyśmy też przy winie – to był mój motyw przewodni w Hiszpanii w czasie, gdy nie zwiedzałam. Trzeba przecież czasem się wyluzować, jeśli chodzi się przez prawie 10h dziennie, żeby człowiek odpoczął. Wino i słońce jest najlepszym ratunkiem (chociaż w połączeniu mogą dać wybuchową mieszankę! ).

W Maladze skusiłam się na tortillę ziemniaczaną i wino:

A następnego razu na 4 tapas! Pychota! ^^

Tapas podbiły moje serce! Jeśli ktoś jest uparty i dobrze poszuka, to znajdzie lokal, gdzie serwują tanie lub duże tapas i którymi da się najeść w normalnej cenie. I ponieważ są to mniejsze porcje, można pławić się w różnorodności! Kiedyś nierzadko zdarzało mi się jeść w fastfoodach, jak wyjeżdżałam za granicę – rozumiem teraz, co traciłam.

I kontynuując tą nową dla mnie tradycję, planuję najeść się czeskiej kuchni i popić ich piwem już w ten weekend!

Nisia

Inne posty, które mogą Ciebie zainteresować:

• San Sebastian – Cicha Perełka Hiszpanii
• Z Lotu Ptaka (Sa Coma, Majorka)
• Piraci z Majorki – Jaskinia w Porto Cristo (Hiszpania)
• Grecja po raz pierwszy (Velika)
• Kosmiczne Lazurowe Wybrzeże (Gozo, Malta)
• Spacerując wśród ruin i zapachu pizzy (Rzym, Włochy)

Szukasz inspiracji na kolejną podróż? Chcesz poczytać o konkretnym miejscu? Zajrzyj tutaj.

„Hagamos una iglesia tan hermosa y tan grandiosa que los que la vieren labrada nos tengan por locos.”

„Zbudujmy świątynię tak piękną i tak majestatyczną, że ci którzy ją ujrzą wezmą nas za szaleńców.” – Według legendy to właśnie taka myśl przyświecała budowie gotyckiej katedry w Sewilli.

[cytat pochodzi ze strony sekulada.com, gdzie można przeczytać dokładniejszą historię katedry – polecam!]

Do katedry w Sewilli są duże kolejki – podczas mojego pobytu w Hiszpanii w kwietniu tego roku dotarłam tam koło 13 – więc w czasie godzin szczytu ruchu turystycznego, ale nie największego ruchu, biorąc pod uwagę miesiąc – i czekałam chyba z 20min na bilet. Kolejka zaczynała się w środku, okrążała pomnik i placyk koło katedry i kończyła się poza bramą. Bilety do katedry (tak samo jak do Alcazaby) można kupić online, co polecam uczynić, jeśli komuś się spieszy.

Ale warto było czekać, bo katedra jest przepiękna! Wewnątrz znajdowały się różne pomieszczenia, co sprawiło, że zwiedzanie było o wiele ciekawsze niż tylko oglądanie jednej ogromnej sali wypchanej złotem i cudownymi figurami, sugerującymi przepych i pychę.

Przepych kościoła katolickiego jest tematem, który ciężko jest poruszyć bez wzburzonych dyskusji, bo zapewne każda ze stron ma swoją jedyną słuszną rację. O polityce i religii się nie rozmawia, żeby nie wywoływać zbędnych emocji, a tutaj rozchodzi się po trochu o obie z tych rzeczy. Fakt, piękne są złote figury z drogocennymi kamieniami, czasem aż zapierają dech w piersi, ale tak właściwie nie są one niezbędne kościołowi…

Ale wracając do katedry… była ona tak duża, że prawie można było się w niej zgubić. W katedrze znajdowała się wieża mająca ok 17 pięter, ale nie odczuwało się tak bardzo wysokości, ponieważ wchodząc na górę co chwilę przechodziło się obok okna z widokiem na miasto, gdzie można było zrobić chwilowy postój z wymówka na zrobienie zdjęcia – w końcu były to zdjęcia w te same strony świata, ale co chwila z innej perspektywy (powoli wchodziło się wyżej i wyżej). Na samym końcu czekał wspaniały widok na miasto, ale również i katedrę, która cudownie prezentowała się z góry.

Patio katedry:

Galeria:

Nisia

Inne posty o Sewilli:

• Miasto Zakochanych, Gdzie Nawet Kaczki Mają Swoich Kochanków
• Uśmiechnij Się, A Znajdziesz To, Czego Szukasz
• Plac Hiszpański
• Plaza de America
• Tapas, Tapas I Jeszcze Raz Tapas!

Wchodziłam do różnych pomieszczeń, oglądałam przepiękne zdobione ściany i sufity, wyglądałam przez okno wychodzące na śliczne ogrody i patio… No i zgubiłam się w całym labiryncie pomieszczeń i ogrodów (ktoś coś mówił o lepszym zmyśle orientacji? ;P). Ale nie było to trudne skoro z jednej komnaty wychodziły drzwi na 2 czy 3 róźne pomieszczenia, a w następnej to samo, a potem znów… Trochę to było mylące – ale tylko troszkę.

Po ślicznych ogrodach łaziły pawie (niestety żaden nie chciał się zaprezentować w pełnej okazałości!), jednemu cały czas towarzyszyła kaczka, kąsająca ludzi po kostkach, jakby paw był jej kochankiem i chciała przegonić ludzi, żeby się nie gapili, nie robili zdjęć, bo paw należy tylko i wyłącznie do niej…

A propo, Sewilla wydała mi się idealnym miejscem dla zakochanych – jest niesamowicie pięknym miastem i pełno tam romantycznych zakamarków, gdzie można samotnie siedzieć przy fontannie (nawet w zapchanej Alcazabie) albo iść w drzewnej alejce, trzymając się za ręce.

Wszędzie była masa turystów – pewnie dlatego, że w danym tygodniu w Sewilli odbywał się festiwal zwany Feria (o tym tutaj). Czytałam wcześniej, że kobiety chodzą ubrane w sukienki flamenco i myślałam, że jest to ściema wymyślona po to, żeby zainteresować turystów. Okazało się jednak, że się myliłam i faktycznie można było spotkać kobiety i dziewczynki ubrane w charakterystyczne sukienki. Myślę, że spora część z nich to były turystki, ale często zdarzały się także Hiszpanki.

I takie właśnie kobiety któregoś razu zaczęły nagle tańczyć na ulicy w samym centrum miasta, a przypadkowy facet śpiewał i wyklaskiwał im melodię. Było to bardzo pozytywne doświadczenie i człowiek nie mógł przestać się uśmiechać. ^^ Słyszałam, że takie rzeczy się zdarzają, ale żeby naprawdę…

Poniżej więcej zdjęć z Alcazaby

Łaźnie:

W ogrodach:

Wybierając lot do Hiszpanii, wcale nie planowałam być w Sewilli w czasie festiwalu. Wzięłam bilety, które najbardziej mi pasowały, ustawiłam plan zwiedzania i zupełnie przypadkowo wylądowałam w Sewilli na weekend… Niektórzy to jednak mają szczęście.

Nisia

Inne posty o Hiszpanii:

• Uśmiechnij się, a znajdziesz to, czego szukasz
• Plac Hiszpański
• Co Warto Zobaczyć na Majorce
• Co Warto Zobaczyć w Andaluzji
• Flamenco – Raj dla Zmysłów
• Tapas, Tapas I Jeszcze Raz Tapas!

Link do mapy z wszystkimi miejscami, które odwiedziłam i linkami do postów znajdziesz tutaj.

Ale po kolei… Czytałyśmy w internecie (nie wierzcie internetom, bo kłamią!), że bilety do medyny w Cordobie trzeba kupić dzień wcześniej w informacji turystycznej, bo inaczej wszystkie będą wykupione na ten sam dzień. Odnosiło się to chyba do sezonu, bo w kwietniu nie było z tym problemu i pewnego pięknego dzionka z rana udało nam się dostać bilety na autobus o 17.

Z tą medyną to całkiem dziwna sprawa, bo płaci sie właściwie nie za wstęp do medyny (dla Europejczyków wejście za darmo), ale za specjalny autobus, który nas tam zabiera (8,50€). Wygląda więc na to, że firma przewoźnicza ma monopol i zarabia na tym krocie. Swoją drogą autobus był tego dnia zupełnie pusty o godzinie 17 i 20 (droga powrotna), byłyśmy więc VIPkami ze swoim luksusowym pojazdem i osobistym kierowcą.

Na miejscu najpierw oglądałyśmy film z napisami angielskimi opowiadający historię tego miejsca. Pokazywał on rekonstrukcję miasta (a raczej ogromnego pałacu), które kalif wybudował, żeby w nim mieszkać i pokazać swoją siłę i przepych odwiedzającym go ambasadorom. Chiał on także mieć widok na swoje ziemie położone niżej i kontrolę nad przejeżdżającymi podróżnymi – drogi przechodziły przez Madinat Al-Zahra.

Jak już wreszcie dojechałyśmy na miejsce, dało się z góry ogarnąć całe miasto wzrokiem i przez to wyglądało na o wiele mniejsze niż prezentowane na filmie. Ale jak zaczęłyśmy zwiedzać, okazało się, że aż tak małe nie jest i 2 godziny przeznaczone na zwiedzanie są akurat wystarczające.

Wyznaczony był kierunek zwiedzania, nie można więc było się zgubić, czy coś pominąć. Właziłyśmy więc wszędzie, gdzie się dało (niektóre miejsca były odgrodzone) i oczami wyobraźni widziałyśmy ogromne korytarze, gdzie prowadzono ambasadorów, wielki piec, piękne pokoje i ludzi podziwiających przepych pałacu.

Jest to raj dla tych, co uwielbiają oglądać ruiny, chociaż w godzinach szczytu można się pewnie rozczarować, bo brakuje tam samotności i ciszy.

Medyna była zarówno muzeum, ale także i strefą archeologiczną, gdzie wciąż wydobywali nowe elementy.

Widok ten przypomniał mi, że jako dziecko chciałam zostać archeologiem. Dłubałabym więc w ziemi w jakimś odłegłym zakątku jak ten (albo i dalej), siedząc na słońcu i kontemplując życie i skupiając się na szczątkach należących do przeszłości… Ale wyszło tak, że prawie codziennie siedzę przy komputerze, rozgryzając psychikę ludzką i przewidując kolejny ruch nieobliczalnych klientów, a w wolnym czasie kontempluję teraźniejszość i planuję przyszłe wyjazdy. No i dużo podróżuję – niewiele więc straciłam…

A po zwiedzaniu czas na odpoczynek!

Nisia

Inne posty o Cordobie:

• Miasto Pachnące Pomarańczami i Kwiatami (Cordoba, Hiszpania)
• Piękne Ogrody Pałacowe (Cordoba, Hiszpania)